ไป๋เซิ่งฟังแล้วแทบจะสำลักความโกรธ แทบจะไม่ได้อวดสักหน่อย สุดท้ายกลับถูกปฏิบัติแบบนี้ เขาจะไปเทียบกับปีศาจอย่างฉู่หวนได้อย่างไร?
"ถึงฉันจะสู้พ่อบุญธรรมไม่ได้ แต่เทียบกับนายก็เกินพอ!"
เจ้าเทียนอวี๋สีหน้าไม่ยอมแพ้:"งั้นก็ลองดู!"
"ลองก็ลอง!"
ทั้งสองจ้องกันด้วยตาโตเหมือนวัวกระทิง ใครมองใครก็ไม่เข้าตา
ฉู่หวนไอเบาๆ:"เอ่อ เราไปปลูกกันเถอะ"
ทั้งสองจึงเลิกจ้องตาเขม็ง แล้วมากระหนาบข้างฉู่หวน ส่วนไป๋เซิ่งนำหน้าไปก่อน
พวกเขามาถึงใจกลางค่ายกล
ไป๋เซิ่งพูด:"แถวนี้แหละ ปราณที่นี่อุดมสมบูรณ์!"
พูดจบเขาก็ขุดต้นน้ำเต้าทองน้ำต้นหนึ่งออก เพื่อให้ที่กับน้ำเต้ากลืนมารของฉู่หวน
ฉู่หวนไม่เกรงใจ ปลูกน้ำเต้ากลืนมารของตัวเองลงไป
พอเขาปลูกน้ำเต้ากลืนมารเสร็จ เขาก็เปิดแผงข้อมูลของน้ำเต้ากลืนมารทันที
ครั้งนี้ต้องใช้ปราณถึง 50,000 เส้นถึงจะเห็นคำอธิบายใหม่
ยิ่งจำนวนคำอธิบายมากขึ้น เขาก็ยิ่งเห็นว่าปราณที่ต้องใช้เพื่อดูคำอธิบายใหม่ก็ยิ่งมากขึ้นตามไปด้วย
ถ้าไม่ใช่ว่ามีน้ำเต้าแปรธาตุที่เพิ่มปราณของเขาเป็นสองเท่า เขาก็คงไม่กล้าเปิดแผงข้อมูลของน้ำเต้ากลืนมารได้สบายใจ
เห็นใต้คำอธิบายมากมาย เพิ่มมาอีกหนึ่งคือ[น้ำเต้าเก็บจิต]
[น้ำเต้าเก็บจิต] น้ำเต้าของเจ้าสามารถให้กำเนิดจิตสำนึกขึ้นมาได้ ยิ่งระดับน้ำเต้าสูง โอกาสให้กำเนิดจิตสำนึกก็ยิ่งมากขึ้น! (ความน่าจะเป็นปัจจุบัน: 0.000000001%)
ฉู่หวนเห็นคำอธิบายนี้ก็ถอนหายใจโล่งอก