ชั่วคราวข้ามสูตรพวกนี้ไปก่อน ฉู่หวนหันไปมองที่วิชาส่องเห็น
ถึงเวลาต้องเรียนรู้เวทนี้แล้ว แล้วค่อยดูว่าตนเองมีคำอธิบายอะไรกันบ้าง
ฉู่หวนสูดหายใจลึก เริ่มตรวจสอบหลักการของวิชาส่องเห็น
เวทนี้ไม่ยากนัก ใช้ปราณธาตุใดก็ได้ จุดแสงเปลวไฟในใจให้สว่าง ก็สามารถส่องเห็นโลกกว้าง เห็นสีของคำอธิบายได้
จุดยากของเวทนี้อยู่ที่วิธีจุดแสงเปลวไฟในใจ โดยไม่ให้สิ้นเปลืองมากเกินไป
ฉู่หวนพยายามเคลื่อนย้ายปราณในตันเถียน
ปราณนับหมื่นไหลทะลัก ดั่งกระแสน้ำ หนึ่งพันเส้นปราณรวมตัวกันที่กลางใจ พยายามจุดไฟเล็กๆ ที่เขาจินตนาการไว้
เมื่อปราณหลั่งไหลเข้ามา ไฟเล็กๆ ค่อยๆ ขยับไหว ราวกับมีเปลวไฟจริงกำลังลุกไหม้อยู่ตรงนั้น
ในจังหวะนั้นเอง ปลายนิ้วของฉู่หวนก็สว่างวาบขึ้นมาอย่างกะทันหัน เขาไม่ทันคิด ไสส่งแสงไปยังมั่วหมานที่อยู่ไม่ไกล
ทันใดนั้น ร่างของมั่วหมานก็เปล่งประกายแสงหลากสีออกมา
ในจำนวนนั้น แสงสีขาวคือผิวหนาและยักษ์ แสงสีเขียวคือหน้ากากน่ากลัวและจันทรามายาเข้าสู่น้ำเต้า แสงสีฟ้าคือกลายเป็นจันทราและหลอมทรัพย์ ส่วนแสงสีม่วงคือกลืนมาร น้ำเต้าเก็บจิต น้ำเต้าแปลงกาย และร่างยักษ์มาร!
เขาไม่คิดมาก่อนว่าอาวุธบำเพ็ญกลืนมารของตนเอง จะมีคำอธิบายสีม่วงถึงสี่เส้นด้วยกัน
ถ้าเป็นเช่นนี้ อาวุธบำเพ็ญกลืนมารของเขาก็น่าจะจัดอยู่ในระดับคุณภาพเลิศล้ำสีม่วง
ถือว่าดีทีเดียว
แน่นอน สิ่งที่ฉู่หวนให้ความสำคัญที่สุดก็คือสมบัติน้ำเต้าที่มาพร้อมกันอย่างน้ำเต้ากลืนมาร!