ในเวลานี้ ฉู่หวนและพวกพ้องสังเกตเห็นความโกลาหลจากนักเรียนห้องเรียนธรรมดาที่อยู่ไกลออกไป พวกเขาหันไปตามเสียงและพบว่าที่อีกฝั่งของสนามหญ้า มีนักเรียนจำนวนมากที่สวมเครื่องแบบของโรงเรียนอื่นนั่งอยู่ รวมเป็นสองห้องเรียน นักเรียนของทั้งสองห้องเรียนนี้เครื่องแบบไม่เหมือนกัน ห้องหนึ่งเป็นเครื่องแบบสีขาวสะอาด มีลวดลายเป็นแถบสีเหมือนแสงยามเช้าพาดอยู่ ส่วนอีกห้องหนึ่งเป็นเครื่องแบบสีดำ มีลวดลายคล้ายปลาคางคกทองคำขดอยู่ที่หน้าอกเหมือนมังกร ไม่ต้องถาม พวกเขาก็คือนักเรียนห้องเรียนพิเศษของเมืองแสงยามเช้าและเมืองสายเลือดมัวหมอง พวกเขาส่งเฉพาะนักเรียนห้องเรียนพิเศษมาเข้าร่วมการแข่งขันเท่านั้น
เจียงชิวเหลียนที่อยู่ข้างๆ พึมพำว่า "การแข่งขันเซียนดินรุ่นเยาว์จะหมุนเวียนสถานที่ทุกปี ปีนี้ถึงคิวเมืองจื่อจินของเรา โชคดีที่ถึงคิวเมืองจื่อจิน มิฉะนั้น หากเราไปแข่งขันที่เมืองอื่นด้วยภาพลักษณ์ของห้องเรียนพิเศษ คงแพ้แม้แต่นักเรียนห้องเรียนธรรมดาของพวกเขา น่าอายมาก"
"ขนาดนั้นเลยเหรอ?" ฉู่หวนอดไม่ได้ที่จะเบิกตากว้าง แม้แต่เจ้าเทียนอวี๋และไป๋เซิ่งก็ตกใจเช่นกัน
"หมายความว่าเรายังสู้เด็กห้องเรียนธรรมดาของสองเมืองนี้ไม่ได้?"
"มันเกินไปหน่อยไหม?"
เจียงชิวเหลียนส่ายหน้าเล็กน้อยอย่างงดงาม ไม่ตอบคำถาม แต่กลับถอนหายใจและถามอีกคำถามหนึ่งว่า "พวกเธอสามารถหล่อเลี้ยงฟักทองระดับสามได้หรือไม่?"
ในตอนนี้ นอกจากฉู่หวนแล้ว อีกสองคนต่างตะลึงงัน แล้วเหมือนเพิ่งจะรู้จักโลกนี้ใหม่ ต่างพูดด้วยเสียงสั่นว่า