เมืองจื่อจิน โรงเรียนมัธยมเซียนดินจื่อจิน ห้อง 37
สายตาอันเฉียบขาดของฉินยวี่เหม่ยกวาดมองนักเรียนทุกคนที่อยู่เบื้องล่าง นักเรียนใต้หล้านั้นเงียบกริบ
อารมณ์ตื่นเต้นที่เพิ่งจะเปิดผืนดินสำเร็จและมีพรสวรรค์เป็นของตัวเองของนักเรียนเหล่านี้ถูกกดลงไปเรียบร้อย
ทุกคนสงบเสงี่ยม
“ทั้งโรงเรียนมีแต่ห้องเราที่วุ่นวายที่สุด ข้าอยู่ที่ทางเดินด้านนอกยังได้ยินเสียงพวกเจ้าตะโกนโหวกเหวกโว้ย รู้หรือไม่ว่าได้เวลาเรียนแล้ว”
“รู้!” นักเรียนห้อง 37 ตอบอย่างไม่มีเรี่ยวแรง
“รู้แต่ยังไม่มีความสำนึกอีก!”
ฉินยวี่เหม่ยมองพวกเขาอีกครั้ง แล้วจึงพูดขึ้นว่า
“พวกเจ้าเข้าสู่ชั้นมัธยมปลายปีที่สามแล้ว การเข้าสู่ปีสามจะต้องเผชิญกับการแบ่งห้องใหม่ ดังนั้นผู้ที่ต้องการเข้าห้องเรียนพิเศษเซียนดินของโรงเรียนเราต้องพยายาม อีกเจ็ดวันจะมีการคัดเลือกนักเรียนห้องเรียนพิเศษและห้องเรียนยอดฝีมือจากทุกคน”
เธอหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วเพิ่มน้ำเสียง:
“ทุกคนฟังให้ดี ห้องเรียนพิเศษมีทรัพยากรที่ห้องเรียนธรรมดาไม่กล้าจินตนาการ มีวิชาเวทธาตุทั้งห้าขั้นสูง และยังมีเคล็ดลับเก็บปราณขั้นสูงกว่า!”
“เมื่อทุกคนได้เป็นเซียนดินแล้ว ย่อมรู้ว่าการเก็บปราณสำคัญต่อเซียนดินแค่ไหนใช่หรือไม่?
การมีเคล็ดลับเก็บปราณที่ดี จะทำให้เจ้าเก็บปราณได้มากขึ้น ใช้เวทได้มากขึ้น แล้วปลูกน้ำเต้าได้ดีขึ้น!
ตอนนี้หนทางสู่เคล็ดลับเก็บปราณขั้นสูงอยู่ตรงหน้าพวกเจ้าแล้ว และอาจเป็นช่วงที่พวกเจ้าได้ใกล้ชิดกับเคล็ดลับเก็บปราณขั้นสูงที่สุดในชีวิต ดังนั้นทุกคนต้องกล้าที่จะแย่งชิง เพื่อตัวเองและพ่อแม่ให้จงได้!”