"โหลวเสี่ยวอวี่เปิดผืนดินสำเร็จ! คนต่อไป ไป๋เซิ่ง!"
"ฉู่หวนเตรียมตัวได้เลย!"
ความฝันอันแสนวิปลาสแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ ฉู่หวนที่กำลังหลับอยู่ถูกปลุกด้วยเสียงหญิงเคร่งขรึม เสียงนั้นดังราวกับระเบิดขึ้นข้างหู ทำให้เขานึกถึงเสียงระฆังเรียกนักเรียนของคุณครูประจำชั้นสมัยมัธยมปลายโดยไม่ได้ตั้งใจ เขาจึงลืมตาขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว
เขาขยี้ตาที่ยังงัวเงีย เงยหน้าขึ้นไป ก็พบกับใบหน้ากลมแป้นตลกๆ ของเจ้าเทียนอวี๋พอดี
ทั้งคุ้นเคยและแปลกหน้า
คุ้นเคยเพราะเจ้าเทียนอวี๋ยังคงเป็นอย่างที่เห็นตอนมัธยมปลาย
แปลกหน้าเพราะหลังจากขึ้นมหาวิทยาลัย เจ้าเทียนอวี๋ก็แต่งตัวเนี้ยบขึ้น รู้จักแต่งหน้าอีกต่างหาก ทำให้แทบมองไม่เห็นใบหน้าเรียบง่ายและไร้เดียงสาแบบเมื่อก่อน
ไม่นึกเลยว่าวันนี้จะได้เห็นอีก
"เสี่ยวเทียน นี่มันเรื่องอะไรกัน แต่งตัวแบบนี้จะรำลึกอดีต กลับไปเป็นเด็กอีกครั้งเหรอ?" ฉู่หวนมองอีกฝ่ายแล้วอดหยอกเย้าไม่ได้
"อะไรกันเล่า? ว่าแต่ ฉู่หวน นายเก่งจริงๆ! ใกล้จะเปิดผืนดินแล้วยังไม่ตื่นเต้นเลยด้วยซ้ำ หลับได้สนิทเชียว!"
เจ้าเทียนอวี๋เม้มปากแล้วยกนิ้วโป้งให้
"เปิดผืนดิน?"
ฉู่หวนชะงักไป นี่มันจะบุกเบิกที่ดินทำกินหรือไง ถึงได้เรียกว่าเปิดเขต?
จากนั้นเขาก็มองไปรอบๆ แล้วก็อึ้งไปทั้งตัว
โต๊ะเก้าอี้ที่รกรุงรัง ใบหน้าเรียบง่ายที่คุ้นเคย ป้ายคำขวัญสร้างแรงบันดาลใจบนกำแพง รวมถึงร่างคุ้นเคยบนเวที——คุณครูประจำชั้นฉินยวี่เหม่ย!
ฉู่หวนนิ่งไปสิบวินาทีกว่าความคิดหนึ่งจะผุดขึ้นมา:
นี่มันพาฉันมาที่ไหนกันเนี่ย!
ทำไมถึงกลับมาอยู่มัธยมปลายได้?
เหมือนนึกอะไรขึ้นได้ เขาก็เหลือบมองโต๊ะเรียนทันที ราวกับจะหาจุดผิดปกติจากหนังสือ
หนังสือภาษาจีนของฉันหน้า 12 ฉันวาดหลี่ไป๋เป็นหุ่นทรานส์ฟอร์มเมอร์ไว้ ถ้าหาเจอ แสดงว่าฉันกลับมาสู่ยุคสมัยมัธยมปลายแล้ว
ถ้าหาไม่เจอ แสดงว่ามีคนวางแผนหลอกฉัน อยากเล่นกับหัวใจบริสุทธิ์ของฉัน!
เขารีบเปิดลิ้นชักโต๊ะแล้วหยิบหนังสือออกมาดู
หนังสือภาษาจีน หนังสือภาษาจีนอยู่ไหน?
หนังสือคณิตศาสตร์ก็ได้ ฉันยังวาดเรือบรรทุกเครื่องบินด้วยสมการในหนังสือคณิตศาสตร์เลย!
หนังสือทีละเล่มผ่านสายตาเขา
"ปูมปีเซียนดิน", "การเพาะพันธุ์และการปลูกน้ำเต้า", "ประวัติศาสตร์ยุคใหม่แห่งโลกพันจิ๋วหูเทียน", "ทฤษฎีเวทห้าธาตุเบื้องต้น", "ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับภาษาดวงดาว", "ธรรมชาติและภัยพิบัติ", "คู่มือจำแนกมารสวรรค์ขั้นสูง"...
แล้วหนังสือภาษาจีนกับคณิตศาสตร์ล่ะ?
ทันใดนั้นเขาก็ชะงัก
ไม่ต้องพูดถึงว่าเหตุใดถึงไม่มีภาษาจีนหรือคณิตศาสตร์เลย สิ่งที่เพิ่งเห็นเมื่อครู่คืออะไร?
ฉู่หวนกวาดสายตามองหนังสือเหล่านี้อีกครั้ง ความหมายแต่ละเล่มเขาพอเข้าใจ แต่พอรวมกันแล้วไม่เข้าใจ!
"ปูมปีเซียนดิน" คืออะไร แล้วทำไมฉันต้องเรียน "การเพาะพันธุ์และการปลูกน้ำเต้า"?
ที่เกินไปคือ "ทฤษฎีเวทห้าธาตุเบื้องต้น" ฉันจะเรียนไปทำไม?
หรือว่าจะให้ฉันฝึกเซียน?
ไม่ใช่สิ ต้องมีคนสลับหนังสือฉันแน่ๆ!
ฉู่หวนดวงตาวาวโรจน์ หันขวับไปทางเจ้าเทียนอวี๋ทันที!
ไอ้หมอนี่ต้องเป็นคนทำแน่!
"เดี๋ยวค่อยจัดการแก!"
ฉู่หวนจ้องเจ้าเทียนอวี๋อย่างดุดัน แล้วเอื้อมมือไปฉวยกระเป๋าหนังสือของอีกฝ่าย
"เฮ้ย! นายจะทำอะไร?"
เจ้าเทียนอวี๋งงไปหมด ไม่รู้ว่าวันนี้อีกฝ่ายโดนอะไรเข้าให้
แรกก็พลิกหนังสือตัวเองอย่างบ้าคลั่ง แล้วมาพลิกหนังสือเขาอีก
หรือว่า...
แสงแห่งปัญญาฉายผ่านแววตาเจ้าเทียนอวี๋
ตอนนี้ฉู่หวนยืนนิ่งอึ้งไปหมด เพราะเขาค้นพบความจริงที่น่ากลัว
เขาข้ามภพมาแล้ว!
และข้ามมาสู่โลกที่คล้ายกับชาติก่อนอย่างมาก แต่เพิ่มสิ่งหนึ่งที่เรียกว่า "เส้นทางเซียนดิน" เข้ามา!
เพราะหนังสือของเจ้าเทียนอวี๋ก็เหมือนกับเขาเกือบหมด!
นั่นแสดงว่าหนังสือของเขาไม่ได้ถูกเปลี่ยน แต่ที่ถูกเปลี่ยนคือทั้งโลกต่างหาก!
"เฮ้ย!"
เจ้าเทียนอวี๋มองฉู่หวนด้วยแววตาแบบรู้ทัน
"นาย..."
หัวใจฉู่หวนตกลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม
ให้ตายสิ ไม่ใช่ไอ้นี่จะดูออกอะไรสักอย่างใช่ไหม?
"ทำของหายเหรอ?"
เจ้าเทียนอวี๋พูดอย่างมั่นใจ
ฉู่หวนกลอกตาอย่างเอาเรื่อง ไม่อยากสนใจอีกฝ่าย
จากนั้นเขาก็อดคิดฟุ้งไม่ได้ว่า: ถ้าทั้งหมดนี้เป็นจริง งั้นฉันฝึกเซียนได้ไหม?
พอคิดได้ดังนั้น หัวใจฉู่หวนก็เต้นแรง กระแสความอบอุ่นไหลจากหัวใจไปทั่วตัว เขาตื่นเต้นจนแทบควบคุมตัวเองไม่อยู่!
เขาไม่สนใจเจ้าเทียนอวี๋อีกต่อไป ตรงเปิดหนังสือหลายเล่มทันที โดยเฉพาะหนังสือประวัติศาสตร์ แล้วเริ่มอ่าน
ไม่กี่นาทีต่อมา เขาก็รู้แล้วว่านี่คือโลกแบบไหน
นี่คือโลกที่ทุกคนฝึกเป็นเซียนดิน ต่างคนต่างทำไร่ไถนา มีทรัพยากรมากมายมหาศาล!
เดิมทีโลกนี้ก็คล้ายกับโลกที่เขาเคยอยู่ โลกแห่งเทคโนโลยี
แต่ในปีเซียนดิน รอยแยกนับไม่ถ้วนปรากฏเหนือดาวบรรพกาล มารสวรรค์ไร้รูปร่างจำนวนมากบุกเข้าดาวบรรพกาล
อาวุธทั่วไปทั้งหมดของมนุษย์ใช้การไม่ได้ มีเพียงระเบิดนิวเคลียร์เท่านั้นที่คุกคามปีศาจเหล่านี้ได้บ้าง
ในขณะที่มนุษย์ถูกบีบให้ถอยร่นทีละก้าวจนถึงจุดที่ถอยไม่ได้อีก
อัจฉริยะแห่งมวลมนุษย์ผู้หนึ่งซึ่งได้รับการขนานนามว่า "เจิ้นหยวนจื่อ" ก็ถือกำเนิดขึ้น
เขาปราบมารสวรรค์นับไม่ถ้วนด้วยพลังมหาศาล และขับไล่พวกมันกลับไปยังมิติมารใจ!
เจิ้นหยวนจื่อกล่าวว่าตนได้รับการฝันนำจากเทพเซียนเจิ้นหยวน ได้เรียนรู้วิชาเซียนดิน จึงสามารถต้านมารสวรรค์ได้
ต่อมาเขาก็เผยแพร่วิชาเซียนดินไปทั่วโลก
นับตั้งแต่นั้น มนุษย์สามารถใช้สรรพสิ่งเปิดผืนดินได้ ทุกคนสามารถแสวงหาเส้นทางเซียนดิน ทุกคนคือเมล็ดพันธุ์แห่งเซียนดิน
นับตั้งแต่นั้น มนุษย์ก็เข้าสู่ยุคที่ทุกคนฝึกเซียนดิน!
ไม่เพียงแต่ขยายอาณาเขตไปยังดาวนับไม่ถ้วนเท่านั้น แต่ยังบุกเข้าไปในมิติมารใจ ขยายอาณาเขตในนั้น แล้วบุกไปยังโลกนับหมื่นผ่านมิติมารใจ!
หลังสงครามขยายอาณาเขตที่ยิ่งใหญ่ยาวนานหนึ่งพันปี สหพันธ์มนุษย์ก็กลายเป็นมหาอำนาจ
อาณาเขตครอบคลุมโลกใหญ่หลายร้อยโลก โลกกลางหลายพันโลก โลกย่อยหลายหมื่นโลก ทุกโลกล้วนมีมนุษย์นับล้านล้านคน ทุกคนฝึกวิชาเซียนดิน นำทรัพย์สมบัติและทรัพยากรมหาศาลมาสู่สหพันธ์มนุษย์
ในสหพันธ์มนุษย์ยังมีเซียนดินนับสิบล้าน เซียนดินพิทักษ์โลกนับหมื่น เซียนดินอมตะสิบคน ถือเป็นอารยธรรมขั้นสูงที่ข้ามโลกนับหมื่นได้
แน่นอนว่าศัตรูของมนุษย์ก็มีมากมาย เช่น มารสวรรค์ เผ่าปีศาจ เทพปีศาจ เทพเจ้า ฯลฯ
พันธมิตรของมนุษย์ก็มีมากมาย เช่น เผ่ามังกร เผ่าฟีนิกซ์ เผ่ากิเลน ฯลฯ
สรุปก็คือ นี่คือโลกใหญ่สุดเจริญรุ่งเรืองของมนุษย์
ส่วนเขา อยู่ในหนึ่งในโลกย่อยของสหพันธ์มนุษย์ นั่นคือโลกพันจิ๋วหูเทียน
สถานะของเขาคือนักเรียนห้อง 37 โรงเรียนมัธยมเซียนดินจื่อจิน
"ไป๋เซิ่งเปิดผืนดินสำเร็จ ต่อไปฉู่หวน!"
"เจ้าเทียนอวี๋เตรียมตัวได้เลย!"
เสียงคุณครูประจำชั้นดังมาจากบนเวที ดวงตาคมกริบจ้องไปที่ฉู่หวนทันที
พฤติกรรมแปลกๆ ของฉู่หวนเมื่อครู่นางเห็นแน่นอน ถ้าไม่ใช่เพราะบนตัวฉู่หวนไม่มีกลิ่นมารสวรรค์แม้แต่น้อย ยังเป็นมนุษย์บริสุทธิ์ นางก็คงสงสัยว่าหมอนี่ถูกมารสวรรค์สิงร่างแล้ว
แต่พินิจพิจารณาแล้วคิดว่าเป็นไปไม่ได้ เพราะมารสวรรค์ถูกมนุษย์ตีลงไปในมิติมารใจไปนานแล้ว ไม่กล้าออกมาหรอก
และฉู่หวนยังไม่ได้เปิดผืนดิน ไม่มีทางดึงดูดมารสวรรค์ได้ ดังนั้นนางคงคิดไปเอง
หมอนี่คงจะหลับจนมึน
คิดได้ดังนั้น ฉินยวี่เหม่ยก็ยกมือขึ้นกุมขมับอย่างช่วยไม่ได้
"ฉู่หวน รีบหน่อย อย่าให้ทั้งชั้นรอคนเดียว!"