อะไรนะ แค่คุณงามความดีความชอบทางการทหารสองแสนก็ได้แล้วหรือ?
ฉู่หวนยอมรับว่าใจหวั่นไหวแล้ว
แต่ในเวลานั้นเอง ซ่งซานกลับขมวดคิ้วกล่าวว่า “ฉู่หวน การชำระล้างของนักชำระล้างมีความเสี่ยงที่จะล้มเหลว หากล้มเหลวขึ้นมา สิ่งมหัศจรรย์แห่งฟ้าดินก็มีโอกาสเสียหายสูงมาก นักเรียนของปรมาจารย์ลวี่คนนี้ ดูเหมือนจะเป็นแค่นักชำระล้างฝึกหัดเท่านั้นใช่ไหม”
เมื่อชายหนุ่มได้ยินคำพูดของซ่งซาน ใบหน้าก็แดงก่ำขึ้นมา รู้สึกละอายใจอยู่บ้าง เพราะความน่าจะเป็นที่เขาจะชำระล้างสำเร็จนั้นต่ำมาก
ปรมาจารย์ลวี่พยักหน้าเห็นด้วย “ก็ขึ้นอยู่กับว่าพวกคุณจะเลือกแบบไหน ถึงผมจะคิดราคาแพง แต่ความน่าจะเป็นที่จะชำระล้างสำเร็จสูงถึง 60% ส่วนนักเรียนไม่ได้เรื่องคนนี้ของผม มีโอกาสสำเร็จแค่ 5% เท่านั้น ลองตัดสินใจดูแล้วกัน”
พอได้ยินว่ามีโอกาสสำเร็จแค่ 5% ฉู่หวนแทบกลั้นคำสบถไว้ไม่อยู่
ต่ำเกินไปแล้ว แทบจะเท่ากับลองแล้วตาย ลองเมื่อไรก็ล้มเหลวเมื่อนั้น
หรือจะเลือกปรมาจารย์ลวี่ไปเลยดีนะ ยังไงก็มีครูประจำชั้นซ่งซานคอยรับประกันให้อยู่แล้ว
ขณะที่เขากำลังจะตัดสินใจขอยืมคุณงามความดีความชอบทางการทหารจากซ่งซาน จู่ ๆ ก็มีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในหัว
“ความน่าจะเป็นที่จะชำระล้างสำเร็จ... ผมแก้ไขมันได้ไหมนะ?”
เมื่อความคิดนี้หยั่งรากลง ก็แผ่ขยายไปทั่วสมองราวกับวัชพืช
หรือว่า...
ลองดูสักครั้ง?
ยังไงให้ตาแก่นั่นลงมือ ก็มีโอกาสสำเร็จแค่ 60% เท่านั้น
ฉู่หวนหันไปพูดกับซ่งซานทันทีว่า “ครูประจำชั้น ขอผมคิดดูก่อนนะครับ คุณให้ปรมาจารย์ลวี่ชำระล้างไปก่อนได้เลย หลังชำระล้างเสร็จ ผมคงคิดออกเองครับ”