เมื่อแสงสีขาวสลายหายไป ก็เห็นบุรุษร่างสูงแปดฟุตยืนอยู่ตรงนั้น หน้าตาคมคาย ผิวขาวเนียน หน้าผากมีรอยแผลแนวตั้งสีทอง รูปร่างได้สัดส่วนกำยำ ไม่มีไขมันส่วนเกินแม้แต่น้อย
ที่ฉู่หวนมองเห็นได้ชัดขนาดนี้ ก็เพราะอีกฝ่ายสวมเพียงผ้ากันเปื้อนที่ถักจากเถาน้ำเต้า ส่วนที่เหลือเปิดโล่งกลางอากาศ
"เซียนจวินชิงหยวนเมี่ยวเต้า!"
ฉู่หวนแทบจะอุทานออกมา!
อาวุธบำเพ็ญชิงหยวนเมี่ยวเต้ามองฉู่หวนด้วยความฉงน ทันใดนั้นก็คุกเข่าข้างหนึ่งลง ก้มหัวกล่าวว่า "นายท่าน!"
ฉู่หวนพยุงเขาขึ้น ใบหน้าเผยรอยยิ้ม พูดว่า "ต่อไปนี้ เจ้าชื่อว่าหยางเจี่ยน!"
อาวุธบำเพ็ญชิงหยวนเมี่ยวเต้า หรืออีกนัยหนึ่งคือหยางเจี่ยน ก้มหน้ารับคำ!
ฉู่หวนดีใจมาก ได้ผู้แข็งแกร่งเพิ่มอีกหนึ่งคน!
หวังว่าต่อไปนี้ เขาจะแข็งแกร่งเหมือนหยางเจี่ยนในตำนานจริง ๆ
แต่ถึงอีกฝ่ายจะมีตำนานเล่าขานสุดอัศจรรย์แค่ไหน ภารกิจแรกในตอนนี้ก็คือทำงานบ้านให้เขา!
ฉู่หวนพูดกับอีกฝ่ายว่า "ต่อไปนี้เจ้าตามมั่วหมานทำงานเถอะ งานไร่ที่นี่มันเข้าใจหมด!"
หยางเจี่ยนพยักหน้าอีกครั้ง แต่ดูท่าทางแล้ว ค่อนข้างจะเย็นชา ไม่ยอมพูดอะไรมากแม้แต่คำเดียว
ฉู่หวนไม่ถือสา ใครที่ทำงานได้ก็เป็นอาวุธบำเพ็ญที่ดี!
เขาสั่งให้อาวุธบำเพ็ญสองตนไปเก็บน้ำเต้าอื่น ๆ ก่อน ส่วนตัวเองจะไปดูว่าน้ำเต้าชิงเทียนหนิวโตเป็นอย่างไรบ้าง
เขามาถึงแกนกลางของอีกหนึ่งค่ายกล ที่นี่มีน้ำเต้าสีเขียวคราม ผลึกใสราวกับคริสตัลงอกอยู่
ที่น่าแปลกใจคือ บนน้ำเต้านี้ยังมีเขาสีดำเล็ก ๆ งอกออกมาคู่หนึ่ง ส่วนผิวของน้ำเต้า เต็มไปด้วยอักขระเต๋าสีดำจำนวนมากมาบรรจบกัน บนเปลือกของมัน มีอักขระเต๋าตัว "วัว" ใหญ่ ๆ ปรากฏอยู่อย่างเด่นชัด!