เสียงคำรามนี้ปลุกอาวุธบำเพ็ญจำนวนมากให้ตื่นขึ้น พวกเขาต่างใช้วิธีของตนหลบหลีก
แต่หยางเจี่ยนกับอาวุธบำเพ็ญกลืนมารสี่แขนจำนวนมากบนภูเขาศพกลับไม่หลบ
เห็นหยางเจี่ยนขว้างสามแฉกสองคมในมือออกไปอย่างฉับพลัน
สามแฉกสองคมกลายเป็นลำแสงสีม่วงทองอันเจิดจ้า ชั่วพริบตาก็จุดระเบิดลูกเพลิงมารที่พุ่งเข้าใส่อาวุธบำเพ็ญกลืนมารสี่แขนกลางอากาศล่วงหน้า
ตูม ตูม ตูม!
เปลวเพลิงสีดำสนิทบนท้องฟ้าร่วงลงมาราวกับสายฝน
ทว่ายังไม่ทันตกถึงพื้นทั้งหมด ก็สลายกลายเป็นเถ้าถ่านหายไปเสียก่อน
หยางเจี่ยนมองไปยังที่ไกลออกไป พวกเขาพบว่าฝูงมารสวรรค์ผนังหินสูงสามเมตร รูปร่างราวกับมนุษย์ยักษ์ตัวเล็ก ๆ ร่างกายหล่อขึ้นจากหิน กำลังเคลื่อนพลเข้ามาเป็นแถว ๆ ตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่รู้
ด้านหลังคือมารสวรรค์เพลิงมารจำนวนมาก ซึ่งสามารถปล่อยลูกเพลิงมารได้
เป็นรูปขบวนง่าย ๆ ที่มีแนวป้องกันหนึ่งแนวและแนวโจมตีหนึ่งแนว
หยางเจี่ยนสังเกตเห็นว่าไม่ใช่แค่แนวรบของพวกเขาเท่านั้นที่เผชิญหน้ากับมารสวรรค์ซึ่งจัดทัพมาเป็นขบวน แนวรบอีกหลายแห่งที่อยู่ไกลออกไปก็ประสบปัญหาเดียวกัน
เขาถึงกับเห็นอาวุธบำเพ็ญขั้นสามลงมือ พยายามทำลายรูปขบวนของพวกมัน
ทว่าขณะที่ลำแสงเจิดจ้าจากอาวุธบำเพ็ญขั้นสามพุ่งเข้าใส่ใจกลางฝูงมารสวรรค์ กลับถูกกำแพงโปร่งแสงชั้นหนึ่งสกัดไว้
ไม่ก่อให้เกิดแม้แต่ระลอกคลื่น
ไกลออกไปยิ่งกว่านั้น มีเสียงระเบิดกึกก้องสะเทือนฟ้าดินดังขึ้น เป็นอาวุธบำเพ็ญขั้นสี่ลงมือแล้ว
แต่ผลลัพธ์ดูเหมือนจะไม่ต่างกัน พวกเขายังคงทำลายแนวป้องกันที่ประกอบขึ้นจากมารสวรรค์ผนังหินขั้นสองเหล่านี้ไม่ได้
เมื่อเห็นภาพนี้ อาวุธบำเพ็ญจำนวนมากต่างรู้สึกใจหายวาบไปครึ่งหนึ่ง
