แคร็ก!
ฉู่หวนบดขยี้ลูกปัดเส้นชีพจรขุ่นสองเส้นแตก
เส้นชีพจรขุ่นสองเส้นนั้นแปรสภาพเป็นมังกรไส้เดือนตัวหนึ่งที่เต็มไปด้วยเกล็ดสีเหลืองดิน ไม่มีตาไม่มีจมูก มีเพียงปากรูปกลีบเนื้อ และเต่าตัวใหญ่สีเหลืองดินที่แบกภูเขาเดินไปมา ขาทั้งสี่ใหญ่เท่าเสา
เส้นชีพจรขุ่นทั้งสองเส้นดูเหมือนจะไม่มีจิตสำนึก ไม่เหมือนเส้นชีพจรปราณที่จะวนเวียนรอบตัวฉู่หวน
เมื่อออกมาแล้ว พวกมันก็ทำตามสัญชาตญาณ รีบมุดลงไปในดินแทบจะทันที
ปราณขุ่นในดินช่วยให้พวกมันรักษาสภาพร่างกายไม่ให้เสื่อมถอย
มองดูเส้นชีพจรขุ่นที่จมหายลงไปในดินราวกับภาพหลอนสองภาพ ฉู่หวนก็ถอนหายใจเบา ๆ
จากนี้ไป ในผืนดินศักดิ์สิทธิ์ของเขา จะไม่ใช่แค่ปลูกพืชปราณขั้นสองได้สองต้นอีกต่อไป
ฉู่หวนประเมินว่า น่าจะเพิ่มได้อีกสองต้น
หมายความว่า ตอนนี้ในผืนดินศักดิ์สิทธิ์ของเขาสามารถปลูกพืชปราณขั้นสองได้ทั้งหมดสี่ต้น!
ถ้าเลื่อนขั้นอีกครั้ง ก็จะเป็นพืชปราณขั้นสามสี่ต้น!
ดีมาก ดีมาก ผลตอบแทนมหาศาลจริง ๆ
เสียดายเพียงแต่เมื่อใส่เส้นชีพจรขุ่นเข้าไปแล้ว จะไม่สามารถเพิ่มเส้นชีพจรปราณได้อีก นี่ก็ช่างน่าเสียดาย
ยังไงเสีย ความสามารถในการรองรับของผืนดินศักดิ์สิทธิ์เขาก็มีจำกัด
จัดการเรื่องเส้นชีพจรขุ่นเรียบร้อยแล้ว ฉู่หวนก็หยิบหนังสือที่บันทึกวิชา[วงสุริยะ]ออกมา
ต่อไป ก็คือการเรียนรู้วิชานี้
ฉู่หวนควักน้ำเต้าชำระแหล่งปราณออกมาอีกครั้ง ดูดปราณบริสุทธิ์ที่เก็บไว้เข้าไปเต็มปอด
รู้สึกสดชื่นปลอดโปร่ง
จากนั้นเขาก็เปิดหนังสือวิชา อ่านรวดเดียวจบไม่ต้องย้อนกลับ ไม่นานเขาก็อ่านจบทั้งเล่ม