สักครู่ต่อมา เจ้าเทียนอวี๋และไป๋เซิ่งก็มาถึงบ้านของฉู่หวน สีหน้าของทั้งสองดูเหมือนจะภาคภูมิใจไม่น้อย
ฉู่หวนอดถามไม่ได้ว่า "พวกนายสองพี่น้องเป็นอะไรกัน มีเรื่องน่ายินดีอะไรหรือไง?"
เจ้าเทียนอวี๋ส่ายหน้าเล็กน้อย ถอนหายใจแล้วพูดว่า "นายพูดเถอะไป๋เซิ่ง"
ไป๋เซิ่งไอเบา ๆ แล้วพูดว่า "อาวุธบำเพ็ญของพวกเราไปยืนหยัดที่แนวหน้าได้แล้ว อาวุธบำเพ็ญที่ตายในแต่ละวันไม่เกินหนึ่ง! เป็นไงล่ะ พี่หวน มาอยู่กับพวกเราไหม?"
ฉู่หวนฟังแล้วอดตกใจไม่ได้
อาวุธบำเพ็ญของเขามีอัตรารอดชีวิตสูง เพราะมีหยางเจี่ยนและมั่วหมานคอยนำทัพ แถมยังมีอาวุธบำเพ็ญจำนวนมากสลับเวรกัน
แล้วสองคนนี้อ้างอะไรถึงทำให้อัตราการตายของอาวุธบำเพ็ญต่ำขนาดนั้น?
ฉู่หวนอดถามไม่ได้ว่า "พวกนายสองคนจับมือกันหรือไง?"
"อะไรที่เรียกว่าพวกเราจับมือกัน นั่นมันเรียกว่าจับกลุ่ม เรียกว่าประสานงาน เข้าใจไหม!"
เจ้าเทียนอวี๋ได้ยินคำพูดของฉู่หวน หน้าก็ดำลงทันที รีบโต้กลับทันที
ไป๋เซิ่งพูดอย่างภาคภูมิใจว่า "พวกเราสองคนร่วมมือกัน ฝ่ายหนึ่งป้องกัน อีกฝ่ายหนึ่งควบคุม ไม่มีทางแพ้!"
เจ้าเทียนอวี๋พูดไม่หยุดเช่นกัน "มารสวรรค์ฝ่ายตรงข้ามบุกโจมตีพวกเรา อาวุธบำเพ็ญระฆังทองที่มีความสามารถในการป้องกันน่ากลัวยืนรับอยู่ข้างหน้า แถมยังมีอาวุธบำเพ็ญขั้นหนึ่งนับไม่ถ้วนรับมือกับทาสมาร อาวุธบำเพ็ญเซียนจิ้งจอกคอยยิงสนับสนุนอยู่ด้านหลัง ถ้ามีมารสวรรค์ตัวไหนอยากบุกมาฆ่าหลังบ้าน อาวุธบำเพ็ญเซียนจิ้งจอกของฉันจะสะกดจิตมันโดยตรง ควบคุมมารสวรรค์ไร้มารยาทพวกนั้น แล้วหันกลับไปโจมตีพวกเดียวกันเอง ชนะแบบไม่ต้องคิดเลย!"