ฆ่า!!!
เวลานี้ อาวุธบำเพ็ญกลืนมารสี่แขนเหลือพลังชีวิตเพียงเสี้ยวสุดท้าย เลือดไหลออกจากรูทั้งเจ็ดใต้หมวกเหล็ก
แต่พวกมันยังคงอาศัยความมุ่งมั่นและจิตวิญญาณนักรบ ฝืนยืนหยัดไม่ล้มลง
การโจมตีครั้งต่อไปจะเป็นหมัดเด็ดที่ทรงพลังที่สุดของพวกมัน
หากยังทำลายอาคมค่ายกลของมารสวรรค์ไม่ได้ เช่นนั้นก็คงไม่มีทางทำลายได้อีกแล้ว
หยางเจี่ยนสังเกตเห็นว่า อาวุธบำเพ็ญขั้นสองบนแนวรบที่อยู่ไกลออกไปด้านหน้ายิ่งกว่านั้น เริ่มจัดอาคมค่ายกลแบบเดียวกันแล้ว ดูท่าระดับของพวกมันก็คงไม่ต่ำเช่นกัน
ตูม!
เสียงระเบิดรุนแรงดังมาจากระยะไกล
ทว่า [กำแพงหินศักดิ์สิทธิ์มาร] ของฝ่ายมารสวรรค์ยังคงสั่นคลอนราวกับใกล้พัง แต่ก็ยังไม่ถูกทำลาย
ตรงกันข้าม อาวุธบำเพ็ญที่จัดอาคมค่ายกลโจมตีกลับกระอักเลือด บาดเจ็บสาหัสกันถ้วนหน้า
หยางเจี่ยนมองอาคมค่ายกลที่สั่นคลอนราวกับใกล้พัง แล้วตะโกนเสียงกร้าวว่า “เดี๋ยวนี้แหละ!”
สิ้นเสียงของเขา ตัวเขาเองและอาวุธบำเพ็ญกลืนมารสี่แขนจำนวนมากก็เปิดฉากโจมตีในทันที
หยางเจี่ยนอัดปราณทั้งหมดลงในสามแฉกสองคม ลำแสงฟันโปร่งแสงยาวหลายร้อยเมตรพุ่งเข้าใส่อาคมค่ายกล
ขณะเดียวกัน อาวุธบำเพ็ญกลืนมารสี่แขนนับพันตนกดพลังชีวิตเฮือกสุดท้าย เปิดใช้ [เลือดคลั่ง] จนถึงขีดสุด แขนทั้งสี่กวัดแกว่งราวกับภาพลวงตา ฟันอาคมค่ายกลเบื้องหน้าด้วยความถี่กว่าร้อยครั้งต่อวินาที
หมัดเด็ดที่แข็งแกร่งที่สุดของอาวุธบำเพ็ญกลืนมารสี่แขนระเบิดออกมา!
ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง!
อาคมค่ายกลที่สั่นคลอนใกล้พังพลันสั่นสะเทือนอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง ราวกับแผ่นพลาสติกขนาดใหญ่ที่ถูกพายุซัดกระพือ