365 คะแนน!
สูงกว่าคะแนนทดสอบพลังปราณและโลหิตเสียอีก!
สนามสอบพลันอื้ออึงไปทั่ว
จางเหล่ย หลี่เชา และซุนหย่วนต่างหน้าซีด ความหวาดกลัวที่มีต่อหลินอวิ๋นในใจเพิ่มขึ้นอีกหลายส่วน
หวังต้าหลงเองก็ตระหนักถึงปัญหาร้ายแรงข้อหนึ่ง คะแนนรวมของหลินอวิ๋นอาจสูงเกินเกณฑ์รับเข้าของสำนักศึกษายุทธ์อันดับหนึ่งแห่งนครหลวงไปแล้ว
“ไม่ได้ ต้องรีบสะสางเรื่องบาดหมางกับเอ้อร์หู่ให้เร็วที่สุด ไม่อย่างนั้นต่อไปตระกูลหวังคงอยู่ไม่เป็นสุขแน่”
ไม่ก็สะสางความแค้น ไม่ก็จัดการหลินอวิ๋น!
รอยเยาะเย้ยบนใบหน้าจ้าวรื่อเทียนแข็งค้างไปนานแล้ว แทนที่ด้วยสีหน้าตื่นตะลึง เขาคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจว่าเจ้าขยะที่เมื่อก่อนเขาไม่เคยเห็นอยู่ในสายตา นอกจากจะพัฒนาการบำเพ็ญเพียรพุ่งทะยานแล้ว ยังฝึกวิชายุทธ์สายตรงได้สำเร็จอีก ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นกับหลินอวิ๋นพลิกความเข้าใจของเขาไปจนหมด
ประตูห้องต่อสู้จำลองค่อย ๆ เปิดออก หลินอวิ๋นยันพื้นแล้วลุกขึ้นอย่างเชื่องช้า ใบหน้าซีดขาวราวกระดาษ ลมหายใจหนักและติดขัด ทุกย่างก้าวเซจนแทบทรงตัวไม่อยู่ ทว่าหลังยังคงเหยียดตรง
ชั่วพริบตา สายตานับพันคู่ทั่วสนามก็จับจ้องมาที่เขาพร้อมกัน
บนเวทีประธาน อธิการบดีผมขาวโพลนค่อย ๆ ลุกขึ้น ใบหน้าเหี่ยวย่นเผยรอยยิ้มปลื้มปีติที่ยากจะปิดบัง ก่อนพยักหน้าเบา ๆ
พันเอกเฉินเฟิงยืนไพล่มือไว้ด้านหลัง ใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็นอ่อนโยนลงอย่างหาได้ยาก แววตาเปี่ยมด้วยความชื่นชม
บรรดานายทหารผู้คุมสอบและอาจารย์ของสำนักศึกษาต่างก็ยิ้มแย้ม มองหลินอวิ๋นด้วยสายตาเปี่ยมความคาดหวัง
ชิงเฉิงตั้งอยู่ห่างไกลผู้คน รอบด้านถูกอสูรต่างเผ่าโอบล้อมอยู่ตลอดเวลา เมืองแห่งนี้ต้องการคนรุ่นใหม่ที่มีเลือดนักสู้และความอดทนเช่นนี้อย่างยิ่ง
คนเก่งรุ่นใหม่ปรากฏขึ้นมาไม่ขาดสาย วันนี้คนหนุ่มสาวทั้งสองคนทำให้ทุกคนมองเห็นความหวังของวิถียุทธ์แห่งชิงเฉิง