ขณะที่หลินอวิ๋นกำลังขมวดคิ้วมองตัวเลขบนหน้าต่างระบบ พลางวางแผนการล่าหลังจากนี้ เสียงฝีเท้าอึกทึกก็ดังขึ้นจากชั้นล่างอย่างกะทันหัน
หลินอวิ๋นรีบรวบรวมสมาธิ มือข้างหนึ่งเอื้อมไปจับดาบสั้นที่เอว ก่อนเงยหน้ามองไปรอบ ๆ
เหล่านักล่าบนชั้นสองต่างถูกปลุกให้ตื่นเช่นกัน นักล่าที่มีประสบการณ์หลายคนคว้าอาวุธขึ้นมาแล้ว ชะโงกมองไปทางบันได
“ลงไปดูกัน” ชายหนวดเคราดกพูดเสียงเบา ก่อนลุกขึ้นเดินลงไปชั้นล่างเป็นคนแรก
หลินอวิ๋นเดินตามหลังกลุ่มคนไป
เมื่อทุกคนเดินมาถึงปากบันไดชั้นหนึ่ง ก็เห็นพี่เฮยพาลูกน้องสี่ห้าคนเดินขึ้นมาจากทางเชื่อมลานจอดรถใต้ดิน
ขากางเกงของพวกเขาเปื้อนน้ำสกปรกและของเหลวสีเขียวคล้ำจากแมลง พี่เฮยถือชะแลงโลหะผสมไว้ในมือข้างหนึ่ง ปลายชะแลงยังมีกรดตกค้างหยดลงมา ส่วนอีกมือหิ้วซากมดเหล็กดำมาหลายตัว ในโถงมีนักล่าอาวุโสเจ็ดแปดคนยืนล้อมอยู่ ทุกคนก้มมองซากแมลงบนพื้น สีหน้าดูไม่สู้ดีนัก
พี่เฮยเดินไปยังพื้นที่ว่างกลางโถง แล้วโยนซากมดเหล็กดำหลายตัวลงบนพื้นตามสบาย เกิดเสียงทึบเบา ๆ หลายครั้ง
เหล่านักล่าที่เข้ามาล้อมต่างก้มมอง ก่อนขมวดคิ้ว
บนกระดองของมดเหล็กดำเหล่านั้นมีเส้นใยแมงมุมสีเทาขาวบางเฉียบพันอยู่หลายเส้น บริเวณอกและท้องมีรอยถูกแทงเล็ก ๆ สองรู ขอบแผลดำคล้ำเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าถูกปากของแมลงมีพิษชนิดหนึ่งแทงทะลุ
“พวกมันไม่ได้หลงเข้ามาในห้องใต้ดิน” พี่เฮยพูดเสียงทุ้ม ปลายนิ้วคีบเส้นใยแมงมุมขึ้นมา เส้นใยเหนียวมาก เพียงดึงเบา ๆ ก็ยืดออกเป็นเส้นยาว “มันถูกไล่จนแตกตื่น เลยขุดทะลุท่อหนีเข้ามา ตัวที่ไล่พวกมันคืออสูรต่างเผ่าจำพวกแมงมุม”
นักล่าคนหนึ่งที่ยืนอยู่ข้าง ๆ สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย “แมงมุมงั้นเหรอ หรือว่าจะเป็นแมงมุมเงามืด?”
“ยังยืนยันไม่ได้ แต่รับมือไม่ง่ายแน่” พี่เฮยลุกขึ้น กวาดตามองทุกคนที่อยู่ตรงนั้น “คืนนี้ทุกคนผลัดกันเฝ้ายาม อย่าวางอาวุธไว้ห่างตัว ระวังตัวกันให้ดี พรุ่งนี้เช้าฉันจะพาทีมหาทางสำรวจไปหาจุดพักแห่งใหม่ ที่นี่ไม่ปลอดภัยแล้ว”