พี่เฮยเองก็สีหน้าเปลี่ยนไปเช่นกัน
พลังของราชินีแมงมุมมักเหนือกว่าราชาแมงมุมอยู่หลายส่วน แม้เขาจะมั่นใจว่าสามารถเอาชนะราชาแมงมุมได้ด้วยตัวคนเดียว แต่หากราชาและราชินีร่วมมือกันรุมโจมตี วันนี้เขาคงหนีไม่พ้นเคราะห์ร้าย
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงนักล่าทั่วไปอีกสิบกว่าคนที่อยู่ด้านล่าง หากอสูรต่างเผ่าระดับขั้นสองทั้งสองตัวปลดปล่อยพลังเต็มที่ คงไม่มีใครในที่นี้รอดชีวิต
แต่พี่เฮยแทบไม่ลังเลเลย
อาศัยจังหวะที่ปัดป้องขาหน้าของราชาแมงมุม เขาตะโกนสุดเสียงไปทางหลินอวิ๋นซึ่งอยู่ใกล้ประตูใหญ่ “ไอ้หนุ่ม รีบพังประตู พาพวกเขาออกไป!”
ยังไม่ทันสิ้นเสียง เขาก็เบี่ยงตัวหลบขาที่ยาวของราชาแมงมุมซึ่งกวาดเข้ามา แล้วกลิ้งไปข้างศพนักล่าร่างหนึ่ง ฉวยดาบสั้นโลหะผสมบนพื้นขึ้นมา ออกแรงสะบัดข้อมือสุดกำลัง ขว้างใส่ราชินีแมงมุมที่เกาะอยู่บนคานรับน้ำหนัก
ดาบสั้นพุ่งราวกับศรหลุดจากสายธนู แหวกอากาศตรงเข้าหาส่วนท้องที่พองโตของราชินีแมงมุม
ราชินีแมงมุมส่งเสียงแหลมสูง ขาหน้าสั้นหนาสองข้างรีบไขว้กันบังอยู่เบื้องหน้า
เสียงเคร้งดังขึ้น ดาบสั้นกระเด็นออกเพราะถูกคมขาของมันปัด ก่อนจะปักลึกเข้าไปในเพดาน
การโจมตีครั้งนี้ไม่ทำให้ราชินีแมงมุมบาดเจ็บ แต่กลับทำให้มันเดือดดาล
ลวดลายสีม่วงคล้ำบนท้องของมันสว่างวาบ ขาทั้งแปดเกาะคานเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว ร่างมหึมาทิ้งตัวลงจากเพดาน พุ่งตรงเข้าหาพี่เฮย
มันเลิกกดดันคนอื่นจากระยะไกล แล้วหันมาร่วมมือกับราชาแมงมุมเพื่อกำจัดภัยคุกคามที่ใหญ่ที่สุดในที่นี้ก่อน
หลินอวิ๋นเพิ่งหันตัวเตรียมพุ่งไปทางประตู จู่ ๆ หูก็ขยับไหว
ด้วยฤทธิ์ของสารกระตุ้นการต่อสู้ เขาได้ยินเสียงฝีเท้าเล็ก ๆ จากด้านนอกกำแพงห้างสรรพสินค้า รวมถึงเสียงคำรามต่ำของสัตว์ร้าย ลมหายใจที่อยู่ใกล้ไกลรวมกันแล้วมีอย่างน้อยสิบกว่าสาย
เขาหยุดฝีเท้าทันที
ก่อนหน้านี้ ตอนเพิ่งถูกโจมตี หากพังประตูออกไป บางทีอาจฉวยจังหวะที่อสูรต่างเผ่ารอบนอกยังรวมตัวกันไม่ทันฝ่าวงล้อมไปได้