ยุทธภพไฮมาร์เชียล: เปย์เงินบำเพ็ญเซียน เปิดฉากเปย์เงินเยียวยาจนเกลี้ยง

ตอนที่ 28 แสดงไมตรี

8 นาที· 1.9K คำ

มีเพียงผู้ที่บรรลุขั้นยอดฝีมือยุทธ์เท่านั้น จึงจะอัดฉีดพลังปราณและโลหิตเข้าไปในสิ่งของธรรมดา ทำให้ส้อมพลาสติกที่ทั้งนิ่มและเปราะแทงทะลุเนื้อหนังกับแผ่นโต๊ะหนาได้

เขาไม่คิดเลยว่าชายที่ดูมอมแมมคนนี้จะเป็นยอดฝีมือยุทธ์

คนรอบข้างต่างสูดหายใจเฮือก ไม่มีใครกล้าส่งเสียง บรรยากาศในโถงใหญ่เงียบกริบลงในพริบตา

พี่เฮยค่อย ๆ ดึงส้อมออก สะบัดหยดเลือดที่ติดอยู่ แล้วปักกลับลงในถ้วยบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ใช้ตะเกียบคีบเส้นขึ้นมายัดเข้าปาก เคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อย

“เอาไป 180,000 ก็แล้วกัน น้องชายคนนี้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายอยู่ในเขตยึดครอง ไม่ใช่เรื่องง่าย อย่ามัวแต่ตระหนี่ถี่เหนียวเลย”

“ครับ ๆ เอา 180,000 ก็ได้!”

เถ้าแก่เจ็บจนเหงื่อเย็นผุดเต็มศีรษะ ไหนเลยจะกล้าปฏิเสธสักคำ

เขาสั่นเทาจนแทบควบคุมมือไม่ได้ ใช้มือข้างที่ไม่บาดเจ็บหยิบเงินสดกองใหญ่จากลิ้นชักเงิน แล้วยื่นไปตรงหน้าหลินอวิ๋น แม้แต่เลือดบนหลังมือก็ยังไม่มีเวลาจะเช็ด

หลินอวิ๋นรับเงินใส่กระเป๋าเป้ ธนบัตรเปื้อนคราบเลือดเล็กน้อย แต่เขาไม่ได้ใส่ใจ

เขาหันไปมองพี่เฮย “ขอบคุณครับพี่เฮย”

“ไม่ต้องเกรงใจ เขาเป็นฝ่ายทำผิดกฎก่อน”

พี่เฮยพูดจบก็เตรียมจะเดินจากไป แต่จู่ ๆ ก็นึกอะไรขึ้นได้ จึงหันมาเสริมกับหลินอวิ๋น “น้องชาย อย่าทำหน้าตึงตลอดเวลา พอเข้ามาในฐานที่มั่นแล้วก็ผ่อนคลายหน่อย เอาแต่เกร็งแบบนี้ นอกจากแผลจะหายช้าแล้ว สมองยังอาจตึงจนพังเอาได้”

หลินอวิ๋นพยักหน้า ฝืนยิ้มออกมานิดหนึ่ง “ขอบคุณที่เตือนครับ”

เขาเองก็ไม่อยากเกร็งอยู่ตลอดเวลา แต่ที่นี่คือเขตยึดครอง เมื่อสองวันก่อนเขาเพิ่งหนีตายมา จะไม่ให้ระแวดระวังตลอดเวลาได้อย่างไร?

แต่ที่พี่เฮยพูดก็มีเหตุผล

ในเมื่อเข้ามาในฐานที่มั่นแล้ว หากยังคอยระแวงไม่วางใจ ไม่เพียงพักผ่อนได้ไม่เต็มที่ แต่ยังแสดงว่าไม่ไว้ใจเจ้าของฐานที่มั่นด้วย

พี่เฮยไม่ได้พูดอะไรต่อ เพียงโบกมือส่ง ๆ แล้วเดินจากไป

ส่วนหลินอวิ๋นเดินเล่นอยู่ชั้นหนึ่ง ใช้เงินที่มีซื้อเสบียงแห้ง ยา และแผนที่ เตรียมตัวสำหรับการล่าในครั้งต่อไป

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป