ยุทธภพไฮมาร์เชียล: เปย์เงินบำเพ็ญเซียน เปิดฉากเปย์เงินเยียวยาจนเกลี้ยง

ตอนที่ 48 คนละระดับ

7 นาที· 1.6K คำ

หนึ่งชั่วโมงต่อมา สถานีรถไฟชิงเฉิงก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

ชิงเฉิงเป็นเพียงเมืองเล็กระดับสาม มีรถไฟลอยฟ้าที่มุ่งหน้าไปเมืองหลวงจอดแวะเพียงวันละสองเที่ยว คือช่วงเช้ากับช่วงเย็น

เหลือเวลาอีกชั่วโมงครึ่งกว่ารถเที่ยวเช้าจะออกเดินทาง ลานหน้าสถานีก็มีผู้คนมารวมตัวกันไม่น้อยแล้ว ส่วนใหญ่เป็นนักเรียนที่สะพายสัมภาระกับพ่อค้าที่กำลังรีบเดินทาง

หลินอวิ๋นเดินไปยังร้านอาหารเช้าริมทาง เพิ่งสั่งนมถั่วเหลืองกับปาท่องโก๋ไปชุดหนึ่ง ก็พลันได้ยินเสียงทักอย่างไม่แน่ใจดังมาจากด้านหลัง

“หลินอวิ๋น?”

เขาหันกลับไปมอง เห็นคู่รักวัยไล่เลี่ยกันยืนอยู่

ฝ่ายชายสวมชุดกีฬาแห้งเร็ว ข้อมือพันผ้ารัดสำหรับฝึกซ้อม เขาคือจางฮ่าว เพื่อนร่วมชั้นสมัยมัธยมต้น

หญิงสาวข้างกายคล้องแขนเขาไว้ แต่งหน้าอ่อน ๆ เธอคือเฉินอวี่ เพื่อนร่วมชั้นสมัยนั้นเช่นกัน

เมื่อจางฮ่าวเห็นใบหน้าของหลินอวิ๋น แววตาก็สว่างวาบขึ้น ก่อนจะเผยความสงสัยใคร่รู้ออกมาหลายส่วน

ส่วนเฉินอวี่เชิดคาง กวาดตามองหลินอวิ๋นตั้งแต่หัวจรดเท้า สายตาเลื่อนจากชุดลำลองธรรมดาไปหยุดที่กระเป๋าสะพายเก่าครึ่งใหม่ในมือ ท่าทางเหมือนกำลังประเมินอะไรบางอย่าง ชวนให้รู้สึกอึดอัดไม่น้อย

“เป็นนายจริง ๆ ด้วย ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ”

จางฮ่าวยิ้มพลางก้าวเข้ามาสองก้าว น้ำเสียงเป็นกันเอง

“จะไปรายงานตัวที่สำนักยุทธ์สินะ? ว่าแต่ตอนนี้ฝึกถึงขั้นไหนแล้ว? สอบเป็นยังไงบ้าง?”

หลินอวิ๋นรับปาท่องโก๋ที่พ่อค้าเพิ่งส่งให้ น้ำเสียงเรียบเฉย “ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหนึ่ง สอบได้พอใช้”

ทันทีที่เรียนจบมัธยมต้น หลินอวิ๋นก็ถูกเตะออกจากกลุ่มห้องเรียน ตอนนั้นคนดูแลกลุ่มดูเหมือนจะเป็นจางฮ่าวเสียด้วย หากไม่เห็นแก่ที่เคยเรียนด้วยกันมาสามปี เขาคงคร้านจะตอบ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป