ยุทธภพไฮมาร์เชียล: เปย์เงินบำเพ็ญเซียน เปิดฉากเปย์เงินเยียวยาจนเกลี้ยง

ตอนที่ 23 เต่าเกราะเหล็ก

8 นาที· 1.7K คำ

หลินอวิ๋นเหยียบเศษหินกับเศษกระจก มุ่งหน้าเข้าไปในส่วนลึกของซากปรักหักพัง ฝีเท้ามั่นคงกว่าตอนเพิ่งเข้ามามาก

เลือดของหนูกรงเล็บคมที่เปื้อนอยู่บนสนับมือผ่าทัพแห้งสนิท จับตัวเป็นชั้นแข็งสีแดงคล้ำ

เขาถอดมันออกมาสะบัดเศษซาก ก่อนสวมกลับเข้าไปใหม่ ออกแรงขยับข้อนิ้วเล็กน้อย เกล็ดโลหะผสมแนบสนิทไปกับรูปมือและล็อกเข้าที่ น้ำหนักอันหนักแน่นส่งผ่านกระดูกนิ้ว ทำให้รู้สึกอุ่นใจขึ้นไม่น้อย

ทว่าบริเวณแผ่นหลังยังมีไอเย็นจาง ๆ วนเวียนอยู่ ราวกับมีสายตาคู่หนึ่งจับจ้องแผ่นหลังจากระยะไม่ใกล้ไม่ไกล พอพยายามสัมผัสถึงมันอย่างละเอียด กลับหายวับไปไร้ร่องรอย

พี่ชายเคยสอนเขาว่า สัญชาตญาณในเขตล่มสลายไม่เคยผุดขึ้นมาโดยไร้เหตุผล

เขาไม่กล้าประมาท เร่งย่างก้าวเหยียบวายุให้เบาที่สุด เลือกเดินไปตามเงาของซากกำแพงและสิ่งปลูกสร้างที่พังทลาย หูคอยเงี่ยฟัง ระวังความเคลื่อนไหวจากซากปรักหักพังทั้งสองข้างและด้านหลังอยู่ตลอด

ด้านหลังออกไป 200 เมตร มีอาคารเล็ก ๆ สูงสามชั้นหลังหนึ่ง

อากุ่ยยังคงมองผ่านกล้องส่องทางไกล

เขาพบว่าระดับการฝึกยุทธ์ของหลินอวิ๋นสูงกว่าที่ข่าวกรองระบุไว้ แถมความระแวดระวังก็เหนือกว่าคนวัยเดียวกันทั่วไป ไม่เพียงเลือกเดินแต่ในบริเวณที่ภูมิประเทศซับซ้อน ยังหันกลับไปมองเป็นระยะ ทำให้หาโอกาสสังหารในคราวเดียวได้ยากมาก

ไม่ต้องรีบร้อน

มุมปากของอากุ่ยยกเป็นรอยยิ้มเย็นเยียบ

เขตล่มสลายกว้างใหญ่ขนาดนี้ เขามีเวลาเหลือเฟือที่จะค่อย ๆ รอ

รอจนไอ้หนุ่มนี่เจออสูรต่างเผ่าที่รับมือยาก เผยช่องโหว่ออกมาเมื่อไร ก็ถึงเวลาที่เขาจะลงมือ

อากุ่ยหิ้วหน้าไม้เปลี่ยนตำแหน่ง แล้วตามอยู่ด้านหลังอย่างไม่เร่งรีบ ราวกับหมาป่าเดียวดายที่อดทนรอล่าเหยื่อ

ทางด้านหลินอวิ๋น

หลังเดินมาได้ราว 20 นาที ความเคลื่อนไหวของอสูรต่างเผ่ารอบข้างกลับยิ่งน้อยลง แม้แต่เสียงแมลงก็ไม่ได้ยิน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป