หลินอวิ๋นยังคงขยับมือไม่หยุด เขาค่อย ๆ เลาะต่อมพิษและเขี้ยวพิษออกมาอย่างระมัดระวัง ทั้งสองส่วนนี้มีค่ามากที่สุดและเสียหายได้ง่ายที่สุด จากนั้นจึงผ่าถุงน้ำดีงู ห่อด้วยกระดาษไขชนิดพิเศษแล้วเก็บใส่เป้ ส่วนหนังงู เอ็นงู และกระดูกงูที่ยังสมบูรณ์ เขาก็แยกชิ้นส่วนจัดเป็นหมวดหมู่อย่างเรียบร้อย ก่อนจะวางซ้อนกันไว้ด้านในสุดของเป้
ทุกขั้นตอนลื่นไหลราวสายน้ำ แม่นยำและคล่องแคล่ว เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ใช่ครั้งแรกที่จัดการวัสดุจากอสูรต่างเผ่า
หลังเก็บซากงูเกล็ดดำเรียบร้อย พวกเขาก็เดินลึกเข้าไปในชุมชนฮุ่ยหมินต่อ
ระหว่างทาง นักล่าต่างแยกย้ายกันเก็บซากตั๊กแตนตำข้าวว่องไวและตะขาบฉีกกระดูกตัวเล็กที่กระจัดกระจายอยู่ การเคลื่อนไหวของทุกคนคล่องแคล่วว่องไว
“ไปเถอะ ไปดูแถวตึกสามกัน ตะขาบยักษ์สามตัวกับตั๊กแตนตำข้าวสิบกว่าตัวที่เราฆ่าไว้ก่อนหน้านี้อยู่ตรงนั้น วัสดุยังสมบูรณ์ดีทั้งหมด”
ชายเคราครึ้มเดินนำอย่างกระตือรือร้น ฝีเท้าเบาสบายขึ้นไม่น้อย
แต่พอเลี้ยวเข้าไปยังลานโล่งหน้าตึกสาม ทุกคนก็หยุดชะงักพร้อมกัน
กลางลานมีคนยืนอยู่สิบกว่าคน พวกเขาสวมเครื่องแบบเสื้อสั้นสีเทาดำเหมือนกันหมด ตรงอกปักสัญลักษณ์หัวพยัคฆ์ดุดัน ทุกคนกำลังย่อตัวเก็บซากอสูรต่างเผ่า มือไม้คล่องแคล่ว โยนชิ้นส่วนลงกระสอบอย่างรวดเร็ว ดูจากท่าทางแล้ว พวกเขาเกือบจะกวาดวัสดุแถวตึกสามไปจนหมดแล้ว
สีหน้าของชายเคราครึ้มพลันเคร่งขรึม คิ้วขมวดเข้าหากันจนเป็นปม “เป็นทีมเก็บของเก่าของแก๊งพยัคฆ์ทมิฬ”
“แก๊งพยัคฆ์ทมิฬ?”
หลินอวิ๋นหรี่ตาลงเล็กน้อย
เขาคุ้นกับชื่อนี้ไม่น้อย
ตอนอยู่โรงฝึกยุทธ์ ยอดฝีมือยุทธ์หน้าบากที่จ้าวรื่อเทียนพามาเป็นมือกระบองแดงของแก๊งพยัคฆ์ทมิฬ
ไม่คิดเลยว่าจะได้เจอคนพวกนี้ในซากปรักหักพังของเขต 33
ชายเคราครึ้มคิดว่าหลินอวิ๋นไม่รู้ความเป็นมาของแก๊งพยัคฆ์ทมิฬ จึงลดเสียงลงและรีบอธิบาย