“พี่หลี่!”
นายพรานคนหนึ่งตาแดงก่ำ คิดจะพุ่งเข้าไป แต่คนข้างกายกลับรั้งเขาไว้แน่น
พุ่งเข้าไปก็มีแต่ตายเปล่า
อสูรต่างเผ่าระดับขั้นสองตัวหนึ่ง ต่อให้ยืนนิ่งให้ผู้ฝึกยุทธ์ฟัน ผู้ฝึกยุทธ์ก็แทบไม่มีทางทำลายเกราะมันได้
พี่เฮยขมวดคิ้ว รู้ว่าปัญหาที่รับมือยากที่สุดมาถึงแล้ว
ในฐานะผู้มีพลังต่อสู้สูงสุดในที่นี้ เขาย่อมถูกยอดฝีมือแมงมุมเงามืดระดับขั้นหนึ่งหลายตัวพันธนาการไว้แน่น
แมงมุมเงามืด 4 ตัวแยกยืนเป็นมุมทั้งสี่ พ่นใย จู่โจม และถ่วงเวลา ประสานกันอย่างไร้ช่องโหว่ เส้นใยแมงมุมพุ่งมาจากรอบทิศ ค่อย ๆ บีบพื้นที่เคลื่อนไหวของเขาให้แคบลง
พี่เฮยกวัดแกว่งดาบหลังหนาอย่างต่อเนื่องจนแทบไม่มีช่องว่าง แสงดาบฟันเส้นใยทั้งหมดขาดสะบั้น ทว่าภายในใจกลับหนักอึ้งขึ้นเรื่อย ๆ
เขารู้ดีว่าภัยคุกคามที่แท้จริงไม่ใช่ตัวเล็กตัวน้อยพวกนี้ แต่เป็นราชาแมงมุมเงามืดที่ยืนมองอย่างเย็นชาอยู่บนกองซากศพ
สติปัญญาของอสูรต่างเผ่าระดับขั้นสองไม่ได้ด้อยกว่ามนุษย์ มันจงใจให้ลูกน้องถ่วงเขาไว้ แล้วฉวยโอกาสกวาดล้างคนอื่นให้หมด
หากปล่อยให้มันทำเช่นนี้ต่อไป คนหลายสิบคนในฐานที่มั่นคงถูกสังหารจนหมดไม่ช้าก็เร็ว
ในจังหวะนั้นเอง เงาร่างหนึ่งอาศัยซากแมลงบังสายตา พุ่งเข้ามาอย่างฉับพลัน หมัดแหวกอากาศกระแทกเข้าที่สีข้างของแมงมุมเงามืดตัวขวาสุด
เสียงทึบดังสนั่น แมงมุมเงามืดระดับขั้นหนึ่งขั้นสูงสุดตัวนั้นถูกซัดจนเซถอยไปหลายก้าว วงล้อมเปิดเป็นช่องโหว่ขึ้นทันที
หลินอวิ๋นชักหมัดกลับแล้วยืนหยัดอย่างมั่นคง ร่างสูงตระหง่าน บนใบหน้ามีของเหลวสีเขียวเข้มจากแมลงเปื้อนอยู่สองสามหยด
“พี่เฮย มีแค่คุณที่จัดการราชาแมงมุมตัวนั้นได้ พวกนี้ปล่อยให้ผมรับมือเอง”
พี่เฮยเหลือบเห็นหลินอวิ๋นด้วยหางตา แม้จะแปลกใจที่เขาฝ่าฝูงแมงมุมเข้ามาได้ แต่ก็ไม่ชะงักมือแม้แต่น้อย
เขารู้ดีว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลามาเกรงใจกัน เสียเวลาไปทุกวินาที นายพรานคนอื่นก็ยิ่งตกอยู่ในอันตราย