ยุทธภพไฮมาร์เชียล: เปย์เงินบำเพ็ญเซียน เปิดฉากเปย์เงินเยียวยาจนเกลี้ยง

ตอนที่ 6 ขั้นผู้ฝึกยุทธ์

8 นาที· 1.9K คำ

เมื่อเครื่องออกกำลังกายเครื่องสุดท้ายถูกวางลงตรงตำแหน่งที่กำหนดบนชั้นสองอย่างมั่นคง หลินอวิ๋นก็ปัดฝุ่นบนมือเบา ๆ

ซูเนี่ยนเหอสะบัดแขนสองสามที เหงื่อเม็ดเล็ก ๆ ซึมอยู่ตรงขมับ ปลายผมหางม้าสูงยุ่งเหยิงเล็กน้อย แต่เธอไม่ได้ดูสะบักสะบอมเลยสักนิด กลับดูสดใสเปี่ยมพลัง

เธอพิงกำแพงนั่งลง ดวงตาหยีโค้งขณะยิ้มพูดว่า “ในที่สุดก็ยกเสร็จสักที เหนื่อยแทบตายเลย”

หลินอวิ๋นเดินเข้าไปนั่งพิงกำแพงข้างเธอ

“ฉันนับแล้วนะ” ซูเนี่ยนเหอชูนิ้วนับ สีหน้าภาคภูมิใจพลางแกว่งมือ “ฉันยกไป 60 เครื่อง ฉันชนะใช่ไหม?”

“ได้ ๆ เธอชนะแล้ว”

หลินอวิ๋นยิ้มอย่างเข้าอกเข้าใจ

แม้จะแพ้การแข่งขัน แต่เขาก็ดีใจ ค่าขนย้ายเครื่องละ 2,000 หยวน 40 เครื่องก็เป็นเงิน 80,000 หยวนแล้ว

รวมกับเงินกว่า 40,000 หยวนที่เหลือก่อนหน้านี้ ตอนนี้เขามีเงินอยู่ในมือ 120,000 หยวน ไม่เพียงพอซื้อหญ้าดาวสวรรค์หลอมกาย ยังเหลืออีกไม่น้อย

แต่เขาไม่ได้รีบร้อนขอเงิน เพียงนั่งพักเงียบ ๆ ข้างซูเนี่ยนเหอที่พิงกำแพงอยู่

ซูเนี่ยนเหอเป็นฝ่ายเปิดปากก่อน เธอหันมามองหลินอวิ๋น น้ำเสียงแผ่วเบา แฝงความระมัดระวังอยู่เล็กน้อย “หลินอวิ๋น ฉันได้ยินเรื่องพี่ชายของนายแล้ว”

แววตาหลินอวิ๋นหม่นลงเล็กน้อย “ฉันไม่เป็นไร ยังไงก็ชินกับการอยู่คนเดียวแล้ว”

“นายไม่ได้อยู่คนเดียวสักหน่อย ถึงพี่ชายนายจะจากไปแล้ว แต่ถ้านายไม่รังเกียจ ต่อไปฉันจะเป็นครอบครัวของนายเอง ฉันจะอยู่เคียงข้างนายตลอดไป”

ซูเนี่ยนเหอได้ยินเช่นนั้นก็จับแขนหลินอวิ๋นไว้ทันที ก่อนเอ่ยอย่างจริงจัง

ถ้อยคำนี้เปรียบดังสายน้ำอุ่นที่ไหลแผ่ไปทั่วร่างหลินอวิ๋นในชั่วพริบตา

ตอนรู้ข่าวการตายของพี่ชาย เขาคิดว่าโลกทั้งใบของตัวเองพังทลายลงแล้ว

เขาคิดว่าจากนี้ไปตัวเองจะเหลือเพียงลำพังจริง ๆ ต้องแบกความแค้นและเดินอย่างโดดเดี่ยวอยู่ในโลกอันเย็นชาแห่งนี้

สุดท้ายแล้วเขาถึงเพิ่งรู้ว่า ตนกลับลืมไปว่าข้างกายยังมีหญิงสาวคนหนึ่งที่เฝ้ารอเขาเงียบ ๆ มานานถึง 10 ปี

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป