เสียงตะโกนกึกก้องดุจฟ้าผ่าดังกระหึ่มไปทั่วโรงงาน จนกรอบหน้าต่างสั่นระรัว เศษสนิมร่วงกราวลงมา
หวังต้าหลงที่นอนหมดแรงอยู่บนพื้น พอได้ยินเสียงก็เบิกตาเป็นประกายทันที ก่อนจะร้องเรียกทั้งน้ำตาเสียงแหบ
“อาสาม! ช่วยผมด้วย!”
“ปัง!”
ประตูเหล็กหนาหนักถูกแรงมหาศาลกระแทกจนปลิวไปชนผนัง เกิดเสียงดังสนั่น
ท่านสามหวังก้าวเข้ามาอย่างรวดเร็ว ชุดรัดรูปสีเข้มพลิ้วสะบัด ปราณแท้ปั่นป่วนรอบกาย แรงกดดันจากยอดฝีมือยุทธ์แผ่คลุมทั่วบริเวณในพริบตา
สายตาของเขากวาดผ่านเหล่าผู้คุ้มกันที่นอนร้องครวญครางเกลื่อนพื้นและเจียงเผิงที่กระดูกคอหัก สีหน้าหม่นทะมึนราวกับมีเมฆดำปกคลุม
แต่เมื่อสายตาตกลงบนร่างกำยำที่ยืนถือดาบอยู่กลางลาน รูม่านตาก็หดวูบ
หลิวเตา หนึ่งในสี่หัวหน้าสาขาของแก๊งพยัคฆ์ทมิฬ!
ยอดฝีมือยุทธ์ขั้นกลาง!
“หลิวเตา! ทำไมหัวหน้าสาขาแก๊งพยัคฆ์ทมิฬอย่างคุณถึงมาอยู่ที่นี่ หรือคิดจะยุ่งเรื่องของตระกูลหวัง?”
ท่านสามหวังเอ่ยเสียงเย็น
หลิวเตาตอบเรียบ ๆ ว่า “คุณชายหลินเป็นแขกคนสำคัญของแก๊งพยัคฆ์ทมิฬ คุณแตะต้องเขาไม่ได้”
หลินอวิ๋นยืนอยู่ด้านข้าง มองภาพตรงหน้าด้วยแววตาวูบไหว พลางลอบถอนใจว่าพี่ฮุยช่างเจ้าเล่ห์นัก
ก่อนหน้านี้ตกลงกันแค่ลบล้างหนี้แค้นเก่า พี่ฮุยกลับถือวิสาสะพาหลิวเตาซึ่งเป็นยอดฝีมือยุทธ์มาด้วย
แบบนี้นอกจากความแค้นระหว่างเขากับพี่ฮุยจะสะสางกันได้หมดแล้ว เขายังติดค้างน้ำใจแก๊งพยัคฆ์ทมิฬอีกด้วย
ส่วนพี่ฮุยเองก็อาศัยความดีความชอบจากการแนะนำให้รู้จักหลิวเตา ไม่ต้องกลับไปอยู่หน่วยเก็บของเก่าอีก
ยิงธนูดอกเดียวได้นกสองตัว วางแผนได้ดีจริง ๆ
“ถ้าผมจะลงมือให้ได้ล่ะ?”
ท่านสามหวังหัวเราะเย็นชา พลังปราณและโลหิตทั่วร่างพลุ่งพล่านขึ้น
ยังไม่ทันสิ้นเสียง เขาก็พุ่งตัวออกไป หมัดห่อหุ้มด้วยปราณแท้อันหนักแน่น ซัดตรงเข้าใส่ใบหน้าของหลิวเตา
เสียงดาบกระทบฝักดังเคร้ง
ดาบใหญ่สันหนาถูกชักออกจากฝัก ประกายเย็นเยียบสว่างวาบขึ้นกลางโรงงานอันมืดสลัว
หลิวเตาพลิกข้อมือ ยกดาบขึ้นขวาง ปลายดาบปะทะเข้ากับหมัดของท่านสามหวังอย่างแม่นยำ
“เคร้ง!”
เสียงโลหะกระทบกันดังสนั่น หมัดของท่านสามหวังชาจนแทบไร้ความรู้สึก ถึงกับถูกผลักให้ถอยไปครึ่งก้าว