หัวใจของพี่ฮุยเต้นรัว ภาพเหตุการณ์วันนั้นในโรงงานร้างพลันผุดขึ้นมาในหัว
หน้าบากผู้เป็นหัวหน้าเคยยิ่งใหญ่เกรียงไกรเพียงใด ทั้งยังมีพลังระดับยอดฝีมือยุทธ์ขั้นต้น แต่สุดท้ายกลับถูกชายชราขั้นปรมาจารย์คนนั้นฟาดฝ่ามือเดียวจนตาย
ตอนนั้นเขายืนอยู่แถวหลัง พอเห็นท่าไม่ดีจึงรีบเผ่นหนีสุดชีวิต กว่าจะรอดมาได้ก็แทบเอาชีวิตไม่รอด
หลังกลับไป หัวหน้าแก๊งก็เดือดดาลอย่างหนัก สั่งลดตำแหน่งเขาจากมือขวาคนสนิทให้ไปอยู่หน่วยเก็บของเก่าทันที
หากจะพูดถึงสภาพตกต่ำอย่างทุกวันนี้ ทั้งหมดก็เป็นเพราะเด็กหนุ่มตรงหน้า
แต่ตอนนี้เขาไม่มีความคิดจะแก้แค้นแม้แต่น้อย เหลือเพียงความอับโชคและหวาดกลัวเต็มหัวใจ
ล้อเล่นอะไรกัน?
เด็กนี่มีปรมาจารย์คอยหนุนหลังอยู่ข้างกาย หน้าบากผู้เป็นหัวหน้าถูกฆ่าตายได้อย่างไม่ลังเล หลังเกิดเรื่องหัวหน้าแก๊งยังไม่กล้าปริปากสักคำ ได้ยินว่าตระกูลจ้าวถึงกับย้ายออกจากชิงเฉิงกันข้ามคืน ส่วนเขาเป็นแค่หัวหน้าหน่วยเก็บของเก่าที่ถูกลดตำแหน่ง แค่เศษเล็บของอีกฝ่ายยังเทียบไม่ติด!
อยากตายก็ไม่เห็นต้องหาทางตายแบบนี้
สีหน้าของพี่ฮุยเปลี่ยนไปมา ทุกคนในที่นั้นต่างมองเขา รอให้พูดอะไรสักอย่าง
วินาทีถัดมา เขาพลันหันกลับไป ยกมือฟาดชายที่เป็นหัวหน้ากลุ่มฉาดใหญ่
เพี๊ยะ!
เสียงฝ่ามือดังใสกังวานไปทั่วลานโล่ง
ชายหัวหน้ากลุ่มถูกตบจนมึนงง ยกมือกุมแก้มด้วยสีหน้าตะลึง «พี่ฮุย? พี่...พี่ตบผมทำไม?»
«ตบแกน่ะสิ! ไอ้ตาถั่ว!» พี่ฮุยด่ากราดใส่เขาไม่ยั้ง น้ำเสียงทั้งร้อนรนทั้งเดือดดาล «คุณชายหลินก็เป็นคนที่แกกล้าไปหาเรื่องหรือ? ตาบอดหรือไง! รีบขอโทษคุณชายหลินเดี๋ยวนี้!»
ด่าจบ เขาก็เปลี่ยนเป็นรอยยิ้มประจบสอพลอทันที ก่อนรีบวิ่งไปหาหลินอวิ๋น ก้มตัวต่ำอย่างที่สุด น้ำเสียงเต็มไปด้วยการเอาอกเอาใจ