นักเลงสองคนที่พุ่งนำหน้าเข้ามายังไม่ทันได้ตั้งตัว ก็ถูกหลินอวิ๋นต่อยจนสันจมูกหัก ทั้งคู่ร้องโหยหวนและกระเด็นออกไป
จากนั้นเขาก็เบี่ยงตัวหลบดาบที่ฟันลงมา ก่อนจะกระแทกศอกใส่ซี่โครงของอีกฝ่ายอย่างแรง เสียงกระดูกหักดังกร๊อบ ชายคนนั้นกุมอกงอตัวลงไปกองกับพื้น เจ็บจนตัวกระตุก
แต่ฝ่ายตรงข้ามมีคนมากเกินไป แถมทุกคนยังถืออาวุธอยู่ในมือ
ฝีมือของหลินอวิ๋นไม่ได้ด้อยไปกว่านักเลงทั่วไป แต่สองหมัดย่อมสู้สี่มือไม่ได้ ยิ่งไปกว่านั้น ฝ่ายตรงข้ามยังไม่คิดจะต่อสู้อย่างมีแบบแผน เอาแต่กรูกันเข้ามาฟันและทุบมั่วซั่ว
เพียงครู่เดียว แขนของเขาก็ถูกท่อเหล็กฟาดเข้าอย่างจัง ความเจ็บปวดแล่นลึกถึงกระดูกสันหลัง แผ่นหลังก็ถูกดาบฟันเป็นแผลยาว เลือดสดซึมชุ่มเสื้อผ้าในพริบตา แล้วไหลลงมาตามแนวสันหลัง
“อ๊าก! ฉันจะฆ่าพวกแก!”
เสียงคำรามนั้นกรีดลึกถึงหัวใจ แทบจะทำให้แก้วหูของทุกคนสั่นสะเทือนด้วยความเจ็บปวด
ซูเนี่ยนเหอมองบาดแผลบนแผ่นหลังของหลินอวิ๋นที่เนื้อหนังปริแยก ดวงตาพลันแดงก่ำ
เธอราวกับสัตว์ร้ายที่ถูกยั่วโทสะ พุ่งเข้าใส่ชั้นวางอาวุธอย่างรวดเร็ว ชักกระบี่เล่มหนึ่งออกมาแล้วบุกเข้าใส่กลุ่มคนทันที
การลงมือของเธอดุดันไร้ความปรานี กระบี่สะบัดวูบไหวจนเกิดเป็นแสงกระบี่สับสนวุ่นวาย บนร่างนักเลงเหล่านั้นพลันปรากฏรอยเลือดน่าสยดสยอง เพียงไม่กี่ลมหายใจ เธอก็ฝ่าวงล้อมของคนที่รุมหลินอวิ๋นจนแตกกระเจิง
พวกนักเลงยังไม่ทันรู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น
บางคนรู้สึกเย็นวาบที่ข้อมือ ท่อเหล็กในมือหล่นกระทบพื้นเสียงดังเคร้ง พอก้มลงดูก็พบว่าเส้นเอ็นข้อมือถูกตัดขาดชิดโคน เลือดสดทะลักออกมาไม่หยุด อีกคนเพิ่งยกขาหมายเตะหลินอวิ๋น ก็พลันรู้สึกเจ็บแปลบที่ข้อเท้า ขาทั้งข้างไร้เรี่ยวแรงทันที ร่างทรุดลงกับพื้นดังตุบ จึงเพิ่งรู้ว่าเส้นเอ็นข้อเท้าถูกตัดขาดแล้ว