สองชั่วโมงต่อมา รถแท็กซี่ก็จอดลงตรงปากถนนตลาดยุทธ์ เขตใต้ของชิงเฉิง
แค่ยืนห่างจากถนนไปครึ่งช่วงตึกก็สัมผัสได้ถึงความคึกคัก ที่ปากถนนมีรูปปั้นอสูรต่างเผ่าหล่อจากเหล็กสูงเท่าคนตั้งอยู่สองตัว เขี้ยวแยกเขี้ยวขาว บรรยากาศน่าเกรงขาม
ร้านค้าสองฟากถนนเรียงรายแน่นขนัด ป้ายร้านเขียนว่ารับซื้อขายวัสดุจากอสูรต่างเผ่า รับทำอาวุธยุทธ์ตามสั่ง และจำหน่ายยาวิญญาณกับโอสถ หน้าร้านกองกระดูกสัตว์ที่ขัดแต่งแล้วและหนังสัตว์มัดเป็นพะเนิน บางครั้งก็มีผู้ฝึกยุทธ์แบกดาบยาวหรือหน้าไม้เดินเข้าออก กลิ่นสนิมเหล็ก สมุนไพร และคาวเนื้อหนังของอสูรต่างเผ่าปะปนกันในอากาศ
ที่นี่คือตลาดซื้อขายยุทธ์ที่ใหญ่ที่สุดในชิงเฉิง ภายนอกดำเนินกิจการอย่างถูกกฎหมาย แต่เบื้องหลังก็มีสินค้าซึ่งไม่รู้ที่มาหมุนเวียนอยู่ไม่น้อย
ขอเพียงมีเงิน ตั้งแต่ยาบำรุงพลังปราณและโลหิตระดับพื้นฐานไปจนถึงอาวุธยุทธ์ขั้นสองก็หาซื้อได้
“แถวนี้มีอะไรซับซ้อนอยู่เยอะ นายตามฉันไว้ก่อนแล้วค่อยดู”
ซูเนี่ยนเหอดึงแขนหลินอวิ๋นเบา ๆ แล้วเลี้ยวเข้าไปในร้านเล็ก ๆ แห่งหนึ่งตรงท้ายถนนอย่างคุ้นเคย
ชั้นวางในร้านเต็มไปด้วยอาวุธยุทธ์สารพัดชนิด มีทั้งดาบ ทวน กระบี่ และง้าว บนผนังแขวนเกราะในกับสนับมือหลายรูปแบบ แสงสะท้อนจากโลหะเย็นเยียบวาววับใต้แสงไฟ
ชายวัยกลางคนรูปร่างอ้วนพุงพลุ้ย นั่งอยู่หลังเคาน์เตอร์ ก้มหน้าเช็ดมีดสั้นเล่มหนึ่ง พอเหลือบมองทั้งคู่ เห็นหลินอวิ๋นอายุยังน้อยและแต่งตัวธรรมดา แววตาก็จืดจางลงทันที ก่อนจะก้มหน้าทำสิ่งที่ทำอยู่ต่ออย่างไม่รีบร้อน
ซูเนี่ยนเหอไม่สนใจท่าทีเฉยเมยของเจ้าของร้าน เธอเดินลึกเข้าไปตามชั้นวางอย่างช้า ๆ พลางพินิจอาวุธยุทธ์แต่ละชิ้นอย่างละเอียดและวิเคราะห์ไปด้วย
หลินอวิ๋นเดินตามอยู่ข้าง ๆ เห็นอุปกรณ์ตั้งแต่ระดับต่ำขั้นหนึ่งไปจนถึงระดับสูงสุดวางอยู่บนชั้น งานฝีมือมีทั้งดีและแย่ บางชิ้นแวววาว บางชิ้นมีรอยสึกตามขอบ รายละเอียดมีให้สังเกตมากมาย