ผู้ดูแลหลู่ทรงตัวมั่น เช็ดคราบเลือดที่มุมปาก เงยหน้ามองเมฆดำบนฟ้า
ในกลุ่มเมฆดำ ร่างนั้นชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ เป็นชายชราในชุดคลุมดำ ใบหน้าซูบตอบ เบ้าตาลึก รอบกายคละคลุ้งด้วยไอทมิฬที่หนาแน่นจนไม่จางหาย
"ไอ้เฒ่ามารแก่นทอง!"
อู๋เทียนสงเสียงเปลี่ยนไป
สีหน้าศิษย์หลักทั้งสองยิ่งย่ำแย่ ช่องว่างระหว่างสร้างฐานกับแก่นทองนั้นกว้างใหญ่ อยู่คนละมิติกันเลยทีเดียว หากผู้บำเพ็ญแก่นทองจะฆ่าพวกเขา ก็เพียงแค่ชั่วพริบตา
ไอ้เฒ่ามารแก่นทองเอามือไพล่หลังยืนเหนือเมฆดำ มองลงมาเบื้องล่างด้วยสายตาหยิ่งผยอง สายตากวาดผ่านผู้ดูแลหลู่พร้อมรอยยิ้มเย้ยหยัน "สร้างฐานขั้นสูงสุด? ไม่เลว หลอมเจ้าเป็นวิญญาณแล้ว ธงหมื่นวิญญาณของข้าก็จะได้วิญญาณหลักเพิ่มอีกหนึ่ง"
ผู้ดูแลหลู่พูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม "อย่าให้มันขู่จนเสียขวัญ มันก็แค่แก่นทองเทียม"
แก่นทองเทียม? หลี่หานซานใจสั่น นี่คือสถานะคาบเกี่ยวระหว่างสร้างฐานสมบูรณ์กับแก่นทอง ไม่ใช่แก่นทองที่แท้จริง ถึงกระนั้น แก่นทองเทียมก็ยังมีพลังเหนือกว่าสร้างฐานสมบูรณ์ หาใช่สิ่งที่ผู้บำเพ็ญสร้างฐานธรรมดาจะต้านทานได้
"ถูกต้อง"
ไอ้เฒ่ามารตอบรับทันควัน น้ำเสียงเต็มไปด้วยความหยิ่งทะนง "ต่อให้ข้าเป็นแค่แก่นทองเทียม ฆ่าพวกเจ้าก็เกินพอ หลอมพวกเจ้าที่เป็นสร้างฐานสักสองสามคน แล้วกลืนกินวิญญาณพวกนี้ ข้าจะได้ฉวยโอกาสทะลวงเข้าสู่แก่นทองที่แท้จริง"
ผู้ดูแลหลู่หัวเราะเย็น "แก่นทองเทียมก็คือแก่นทองเทียม ข้าถามเพียงว่า แกกล้าสู้จนตายไหม?"
"ฮ่าๆๆ!"
ไอ้เฒ่ามารหัวเราะเสียงดัง "ข้าไม่กล้าจริงๆ นั่นแหละ แต่เจ้าคงลืมไปแล้ว ว่าสำนักยมโลกของเรานั้นร้ายกาจที่สุดในเรื่องใด?"
เขาโบกชายแขนเสื้อ ธงผืนใหญ่สีดำสนิทผืนหนึ่งพุ่งออกจากแขนเสื้อ กางกลางลม ขยายใหญ่ขึ้นในพริบตา กลายเป็นหลายสิบจั้ง ปกฟ้าบังตะวัน บนหน้าธง ใบหน้าบิดเบี้ยวนับไม่ถ้วนปรากฏเลือนราง ส่งเสียงร่ำไห้โหยหวนน่าเวทนา ไอทมิฬพวยพุ่ง ย้อมฟ้าครึ่งหนึ่งให้กลายเป็นสีดำ
ธงวิญญาณ!
แถมยังเป็นธงวิญญาณที่มีระดับสูงกว่าผืนก่อนหน้านี้มาก!
ในแง่หนึ่ง นี่ต่างหากถึงนับว่าเป็นธงหมื่นวิญญาณที่แท้จริง
"ไป!"