แต่ไม่นานนัก เขาก็กลับมาสงบนิ่งได้ดังเดิม
เก็บโทรศัพท์ขึ้นมา "ในเมื่อแกอยู่กับเหล่าฟู่ งั้นฉันก็ไม่รบกวนเธอพบปะเพื่อนเก่าละกัน หลายปีมานี้เธอปิดตัวเองไม่ยอมเจอใครเพื่อดูแลหลาน ไหนๆ ตอนนี้เธอยอมออกมาเจอเพื่อนเก่าแล้ว ฉันก็วางใจได้"
พูดได้หน้าตาเฉยจริงๆ
"อ้อ! วันนี้หาวหาวมาบริษัทมีธุระกับปู่หรือเปล่า?"
"ปู่ครับ เมื่อวานทนายคงแจ้งพวกท่านแล้วสินะครับ ว่าวันนี้ต้องประชุมผู้ถือหุ้นใหญ่?"
กู้เจียไฉหายใจหนักขึ้นสองที
"ได้รับแจ้งแล้ว"
สายตามองไปที่สวีห่าวเริ่มซับซ้อน
ทั้งลองเชิง ทั้งระแวง
สวีห่าวยิ้ม "เมื่อวานยายบอกผม ให้มาฝึกงานที่กู้ซื่อก่อน จะได้ให้พนักงานข้างล่างรู้จักหน้าคนจะได้เตรียมตัวรับช่วงต่อสวีซื่อต่อไป"
"ในเมื่อปู่มาถึงแล้ว งั้นเราไปประชุมผู้ถือหุ้นใหญ่กันเลยดีกว่าครับ"
พูดจบ ก็คว้ามือถังเจียว แล้วมองไปทางกู้หมิงอย่างมีความหมาย เหมือนเพิ่งจะเห็นเขา
"ปู่ครับ คนนี้คงเป็นลุงที่ท่านเลี้ยงไว้ข้างนอกน่ะสิครับ"
พูดจบ ก็ทำเสียงเอ๊ะ "ดูผมสิ ลืมไปเลย ตั้งแต่ปู่กับยายหย่ากัน ก็รับคนนั้นเข้ามาในบ้านแล้ว จะเรียกว่าเลี้ยงไว้นอกก็ไม่ถูก"
ถังเจียวมองไปมา ระหว่างคนนั้นที คนนี้ที
สุดท้ายก็มองสวีห่าวด้วยตาพราว
ไม่คิดเลยนะ ว่าพี่สวีที่ดูอ่อนแอแบบนี้ ปากจะจัดขนาดนี้
ดูสิ สองประโยคประชดประชันนี่ ทำเอาคุณตากับคุณลุงแทบระเบิด
มือสั่นแทบเป็นพาร์กินสัน
"สวีห่าว! ยายแกไม่เคยสอนมารยาทหรือไง ฉันเป็นผู้ใหญ่ของแกนะ แกพูดกับผู้ใหญ่แบบนี้ได้ยังไง?"
กู้หมิงทนไม่ไหว ชี้หน้าสวีห่าวพูดทันที
สวีห่าวไม่แม้แต่จะมองเขา "ผู้ใหญ่เหรอ? ยายฉันมีลูกชายคนเดียวคือพ่อฉัน ลูกนอกสมรสคนหนึ่ง ยังกล้ามาเรียกตัวเองว่าผู้ใหญ่ข้างหน้าฉันอีก รึว่ายังไม่รู้จักตำแหน่งของตัวเอง!"