รถสองคันที่ตามมาข้างหลังเห็นพวกเขาจอด ก็หยุดตามกันไปด้วย
ชู่หมินกับอีกสองคนลงจากรถโดยตรง
"เจียวเจียว ถึงแล้วเหรอ?"
ถังเจียวพยักหน้า "อีกนิดเดียว ลงจากตรงนี้ไปก็ถึงบ้านแล้ว ฉันจะซื้อของแถวนี้หน่อย"
ชู่หมินกับอีกสองคนมองหน้ากัน "ใช่ ๆ พวกเราลืมไปเลย!"
ก็เพราะในเมืองไม่ให้จุดประทัด เผากระดาษเงินกระดาษทองอะไรพวกนี้ไง
พวกเขาก็เลยซื้อแต่ดอกเบญจมาศในเมือง ไม่ได้นึกว่าจะต้องซื้อพวกนี้
ทั้งสามคนเดินตามถังเจียวเข้าไปในร้านชำเล็ก ๆ
"เจียวเจียวเอ๊ย กลับมาเมื่อไหร่?"
ไม่นานมานี้เอง ถังเจียวเพิ่งกลับมาอยู่บ้านสองวัน ชาวบ้านในหมู่บ้านยังจำเธอได้
"พี่สะใภ้สาม เพิ่งกลับถึงค่ะ คนพวกนี้เป็นเพื่อนร่วมรบของคุณปู่ทวดของหนู อยากมาสักการะหน่อย"
"ตายแล้ว มาซื้อธูปเทียนพวกนี้ใช่ไหม รอเดี๋ยว เอาให้เลย"
ถังเจียวพยักหน้า ยืนรออยู่ที่เดิม
ถังเฉิงเดินเข้ามาด้วย "มีขายไหม? ถ้าไม่มี พวกเราไปซื้อที่ตลาดก็ได้"
"มี จัดไปให้แล้ว"
ถังเฉิงพยักหน้า
ไม่นานนัก เจ้าของร้านชำก็เดินออกมา
เห็นถังเจียวกับถังเฉิงยืนอยู่ด้วยกัน ก็ยิ้มออกมา
"เจียวเจียว นี่แฟนหนูเหรอ? เมื่อก่อนพวกป้าเคยคิดว่าหนูจะคบกับเด็กบ้านลู่ซะอีก"
"พี่สะใภ้สาม นี่พี่ชายหนูเอง พี่ชายแท้ ๆ คนที่เคยถูกอุ้มไปตอนเด็ก ๆ พ่อแม่หนูนึกว่าเป็นน้องสาว แต่จริง ๆ แล้วเป็นพี่ชาย"
เจ้าของร้านมองถังเฉิง
ถังเฉิงพยักหน้าให้หล่อน เรียกเสียงหนึ่ง
"พี่สะใภ้สาม"
เจ้าของร้านตบต้นขาตัวเอง “โอ๊ย! นี่มันอะไรกัน พ่อแม่หนูช่างมึนจริง ๆ คลอดออกมาเป็นเด็กชายหรือเด็กหญิงยังไม่รู้เลยเหรอ? ดีนะที่ตอนนี้หาลูกกลับมาเจอแล้ว!”
"ใช่แล้วค่ะ ดีที่ตอนนี้หากลับมาเจอแล้ว พอกลับมาเจอ หนูก็พาพี่ชายกลับมาไหว้พ่อแม่ ปู่ย่า ตายายที่หลุมศพ"
"นี่เป็นเรื่องดี ๆ นะ! พ่อแม่ ปู่ย่า ตายายของหนูรู้ต้องดีใจแน่ ๆ!"