เมื่อทั้งสองคนของถังเจียวมาถึงโรงพยาบาล กู้เฉิงก็รออยู่ที่หน้าโรงพยาบาลแล้ว
มือถือรายงานผลตรวจ
เขายังไม่อยากเชื่อว่า สิ่งที่ถังเจียวพูดเมื่อวานนี้จะเป็นเรื่องจริง
เขาและเธอเป็นพี่น้องกันจริงๆ
ถ้าเป็นเช่นนั้น เมื่อวานนี้สิ่งที่ถังเจียวพูดเรื่องอื่นๆ ก็อาจเป็นจริงได้ด้วย?
"พี่คะ เอารายงานผลครบแล้วเหรอ? เป็นยังไงบ้าง? ฉันไม่ได้หลอกพี่ใช่ไหม?"
พูดจริงๆ ถังเจียวก็อยากรู้เหมือนกัน
เพราะสิ่งที่เธอพูด ทั้งหมดเป็นสิ่งที่ซูหลี่บอกเธอ
สำหรับเรื่องที่กู้เฉิงจะเป็นพี่น้องร่วมสายเลือดเดียวกันหรือไม่ เธอก็ไม่มีความมั่นใจ
เพียงแต่ เธอเชื่อซูหลี่อย่างไม่มีเงื่อนไข
ถังเจียวก้มลงไปดู ดวงตาเป็นประกายขึ้นมาทันที
หันไปมองซูหลี่ ดวงตาเต็มไปด้วยความเลื่อมใส
"ท่านบรรพบุรุษ เก่งมาก! เขาเป็นพี่ชายของฉันจริงๆ ด้วย!"
"อืม ไปกันเถอะ กลับโรงแรมก่อน"
กู้เฉิงอ้าปาก อยากจะพูดอะไร แต่สุดท้ายก็กลืนคำพูดลงไป
มือเผลอกำรายงานผลแน่นขึ้น
เขาตามทั้งสองคนกลับไปที่โรงแรม
ซูหลี่นั่งบนโซฟา "มีอะไรอยากถามก็ถามมาเถอะ"
สายตากู้เฉิงกวาดไปมาระหว่างคนทั้งสอง
ลำคอแห้งผาก "ฉันอยากรู้ ความจริงเมื่อตอนนั้น"
ซูหลี่มองเขา "สถานการณ์โดยรวม ก็อย่างที่น้องสาวเธอเล่า ครอบครัวที่อุ้มเธอไปพูดกับเธออย่างไร?"
เธอค่อนข้างอยากรู้ ครอบครัวที่อุ้มลูกของคนอื่นไป แล้วเฉพาะเจาะจงพูดอะไรกับเด็ก?
"พวกเขาบอกว่า พ่อแม่ผู้ให้กำเนิดฉันสลับเด็ก เพื่อให้ฉันมีชีวิตที่ดีขึ้น"
"บ้าไปแล้ว!"
ซูหลี่ยังไม่ทันพูด ถังเจียวก็เถียงทันที!
"ชีวิตที่ดีอะไร! ครอบครัวเราไม่ได้จน!";
ถึงเวลาจะผ่านมานานแล้ว แต่เธอก็ยังจำได้ ตอนที่เธอยังเล็ก พ่อแม่ยังอยู่ บ้านของพวกเขาอยู่ในเมืองใหญ่ และยังมีรถยนต์!