หันกลับมาดูเจียงหวน เมื่อมหาเทพจวินทีเอ่ยวาจาขึ้น จิตใจของเขาก็จมดิ่งสู่สุรเสียงอันล้ำเลิศของมหาเทพ
ความคิด จิตวิญญาณ และร่างกายของเขาหลอมรวมเป็นหนึ่ง กลายเป็นคำว่า “ข้า” เขาไม่ใช่ไม้จั่งหลงอีกต่อไป และไม่ใช่สิ่งมีชีวิตใด หากเป็นส่วนหนึ่งของฟ้าดิน ร่วมกับเหล่าเซียน เทพเจ้า และมารทั้งปวง ประกอบกันเป็นโลกหงหวงอันกว้างใหญ่แห่งนี้
ในใจของเขา ลมมิใช่ลมอีกต่อไป หากเป็นพลังแห่งฟ้าดิน เมฆมิใช่เมฆ หากเป็นกลไกวิญญาณแห่งฟ้าดิน ขุนเขา สายน้ำ แม่น้ำ มหาสมุทร พฤกษา แมลง และมัจฉา ล้วนแปรเปลี่ยนเป็นจังหวะแห่งมรรคา ไหลเวียนอยู่ในห้วงใจ
หัวใจของเขาเต้นไปพร้อมกับฟ้าดิน ลมหายใจของเขาเคลื่อนไปพร้อมกับฟ้าดิน จิตวิญญาณของเขาหมุนเวียนไปพร้อมกับฟ้าดิน
หงหวงคือฟ้าดินภายนอก เจียงหวนคือฟ้าดินภายใน พลังปราณเกิดจากภายใน จิตวิญญาณแผ่ขยายสู่ภายนอก สวรรค์กับมนุษย์สัมผัสประสาน ภายในและภายนอกหลอมรวมเป็นหนึ่ง ไม่ถึงสิบปี ผิวกายของเจียงหวนก็ปรากฏเมล็ดพระศารีระเปล่งประกายสีทองเจิดจ้าขึ้นเม็ดหนึ่ง
“นี่คือจิตแห่งมรรคาของศิษย์ข้า! เขากำลังลืมเลือนตัวตน จิตท่องไปในห้วงสุญญตา บำเพ็ญร่วมกับฟ้าดิน!”
แม้มหาเทพจวินทีจะคำนวณทุกสิ่งเกี่ยวกับเจียงหวนไว้ล่วงหน้าแล้ว แต่เมื่อได้เห็นขอบเขตจิตใจของเจียงหวนด้วยตาตนเอง ก็ยังอดตื่นตะลึงมิได้
การที่เจียงหวนเข้าสู่สภาวะฟ้ากับมนุษย์เป็นหนึ่งเดียว มิใช่เรื่องบังเอิญ และมิใช่เพราะวาสนา หากเป็นสิ่งที่ต้องเกิดขึ้นอย่างแน่นอน
สภาวะจิตในอดีตของเจียงหวนมีเงื่อนไขพร้อมจะเข้าสู่สภาวะฟ้ากับมนุษย์เป็นหนึ่งเดียวอยู่แล้ว เพียงแต่เขายังมิได้ฝึกฝนวิชาแห่งมรรคาอันลึกล้ำ จึงไม่พบหนทางและวิธีการ
การถ่ายทอดธรรมะของมหาเทพจวินทีในครั้งนี้ จึงเปิดโอกาสให้เจียงหวนได้แสดงความสามารถ
ในสภาวะเหนือพ้นโลกีย์เช่นนี้ ระดับบำเพ็ญของเจียงหวนก็เริ่มพุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว จากเซียนจริงขั้นต้น เซียนจริงขั้นกลาง เซียนจริงขั้นปลาย เซียนจริงขั้นสูงสุด เซียนลึกลับขั้นต้น เซียนลึกลับขั้นกลาง เซียนลึกลับขั้นปลาย จนถึงเซียนลึกลับขั้นสูงสุด
กระทั่งถึงเซียนลึกลับขั้นสูงสุด ระดับบำเพ็ญของเจียงหวนจึงหยุดเลื่อนขั้น
เมื่อถึงขอบเขตเซียนทอง จำต้องหยั่งรู้กฎเกณฑ์ การบรรลุขอบเขตเซียนทองจำเป็นต้องรวบรวมพลังปราณห้าสายในอก หากขาดพลังแห่งกฎเกณฑ์คอยควบคุม พลังปราณทั้งห้าสายก็ไม่อาจรวมตัวกันได้
ยามนี้เจียงหวนบำเพ็ญไปตามธรรมชาติ ในใจไม่มีความคิดจะรวบรวมกฎเกณฑ์ ด้วยเหตุนี้ระดับบำเพ็ญของเขาจึงหยุดเลื่อนขั้น
ถึงกระนั้น ผลงานของเจียงหวนก็น่าตื่นตะลึงยิ่งพอแล้ว
จากขอบเขตเซียนจริงขั้นต้น ก้าวกระโดดขึ้นสู่เซียนลึกลับขั้นสูงสุด ความก้าวหน้าของเขานับว่าไม่เคยมีมาก่อน
เมื่อเห็นว่าระดับบำเพ็ญของเจียงหวนตั้งมั่นได้พอสมควรแล้ว มหาเทพจวินทีจึงเริ่มถ่ายทอดอิทธิฤทธิ์ให้แก่เขา
มีเพียงระดับบำเพ็ญอย่างเดียวยังไม่พอ ต้องฝึกฝนอิทธิฤทธิ์และวิชาแห่งมรรคาด้วย จึงจะปกป้องตนเองได้
ดินแดนตะวันตกแร้นแค้น จำนวนสมบัติล้ำค่าวิญญาณกำเนิดของนิกายตะวันตกรวมกันแล้วยังไม่ถึงสิบชิ้น ด้วยเหตุนี้ เหล่าสองเซียนแห่งตะวันตกจึงร่วมกันสร้างอิทธิฤทธิ์ขึ้นเก้าประการ
อิทธิฤทธิ์ทั้งเก้าประการ ได้แก่ สูตรมหาอิทธิฤทธิ์มัจฉริยะนัคระ สูตรมหาอนันต์ คาถาแผ่นเสียงฟ้าผ่า กายพระศารีระ มหาคาถาจวินที (วิชาชำระสรรพชีวิต) สูตรสามภพสุเมรุ อาณาจักรพุทธในฝ่ามือ วิชาปณิธานมหาศาล และวิชาธรรมะบรรลุธรรมในนิทรา
นอกเหนือจากอิทธิฤทธิ์ทั้งเก้าประการนี้ เหล่าสองเซียนแห่งตะวันตกยังสร้างมหาอาคมปัญญาพุทธโพธิ์และอาคมมหาสามพันอมิตาขึ้นด้วย
นอกจากอิทธิฤทธิ์ประจำสำนักเหล่านี้ นิกายตะวันตกยังมีอิทธิฤทธิ์ย่อยและวิชาเวทเล็ก ๆ อีกแปดร้อยชนิด อิทธิฤทธิ์เหล่านี้ล้วนเป็นวิชาควบคุมลมเรียกฝน เซ่นไหว้ขอพร บำรุงกายปรับจิต และขัดเกลาอารมณ์ มิได้มีอานุภาพทำลายล้างร้ายแรงนัก
มหาเทพจวินทีไม่สนใจว่าเจียงหวนจะฝึกฝนได้หรือไม่ เขาถ่ายทอดเคล็ดวิชาอิทธิฤทธิ์เหล่านี้ให้เจียงหวนรวดเดียวทั้งหมด
เจียงหวนเป็นเพียงผู้บำเพ็ญอิสระคนหนึ่ง ไหนเลยจะเคยพบเห็นอิทธิฤทธิ์มากมายถึงเพียงนี้ เขาเปรียบเสมือนฟองน้ำ คอยซึมซับสิ่งที่มหาเทพจวินทีถ่ายทอดให้ตนอย่างไม่ย่อท้อ
ตอนนี้เขาเพียงจดจำวิชาเหล่านั้นไว้ รอให้ระดับบำเพ็ญสูงขึ้นในภายหน้า แล้วจึงค่อยฝึกฝน
ภารกิจในช่วงนี้ของเขาคือยกระดับบำเพ็ญเป็นหลัก แถบพลังเวทของเขาสั้นจนน่าเวทนา ความแข็งแกร่งของร่างกายก็ยังไม่พอ จึงฝึกฝนอิทธิฤทธิ์เล็กน้อยได้เพียงเพื่อให้ตนสะดวกขึ้นเท่านั้น