“เฉินหลิง” มึนงงไปพักใหญ่ แล้วความโกรธก็พุ่งขึ้นในดวงตาทันที!
“แกหลอกฉัน?!!!”
บอกว่าพาไปถึงที่แล้วจะช่วยปลดกุญแจมือให้ ผลปรากฏว่าที่นั่นอยู่ในท้องของจี้ไจ……นั่นมันวันดับโลกาตัวหนึ่งนะ! ให้วันดับโลกาตัวหนึ่งกลืนอีกตัวหนึ่งลงไป มันต่างจากการเล่นงานเขายังไง?!
“ฉันไม่ได้หลอกนาย ที่ที่ฉันจะไปมันอยู่ในท้องของมันจริง ๆ” อาจารย์ตอบอย่างเยือกเย็น “ถ้านายไม่อยากไป เดี๋ยวนี้ก็เดินจากไปได้”
“นาย……”
“เฉินหลิง” จ้องอาจารย์อยู่นาน ไฟโกรธในดวงตาลุกวับแรง ๆ แต่สุดท้ายก็ต้องกลืนความขัดใจกลับลงไป……เขาขบฟันแน่น แล้วพูดเสียงเย็น “ได้ นายรับปากแล้วต้องทำให้ได้”
“เฉินหลิง” ร่างแลบวูบ กลายเป็นแสงพุ่งลงสู่ก้นทะเล ร่มกระดาษสีแดงหมุนวนกลางอากาศ น้ำทะเลไม่สิ้นสุดถูกแยกออกเป็นช่องทางกลวง ทอดยาวไปจนถึงปลายเหวมืดสนิท
“ไม่ใช่แล้ว……ราชันย์แดงผู้อาวุโส เราจะเข้าไปในท้องของจี้ไจกันจริงเหรอ?” เจี่ยนฉางเซิงอ้าปากกว้างด้วยความไม่เชื่อสายตา
ในสายตาของเจี่ยนฉางเซิง ที่พวกเขาพุ่งทะลวงมาถึงจุดนี้ก็ถือว่าบ้ามากแล้ว แต่ตอนนี้ดูเหมือนเขายังประมาณน้อยไป……สิ่งที่อาจารย์กำลังจะทำ มันต่างจากโจรปล้นบุกบ้านคน แล้วผ่าท้องเจ้าของบ้านต่อหน้าลูกน้องทั้งหมดยังไง??
“แน่นอนว่าจริง”
“ไม่ใช่แล้ว……ทำไมล่ะ? คิดจะให้เสือขับไล่หมาป่าเหรอ?”
“พอถึงในท้องของมัน นายก็จะรู้เอง” เสียงจบ อาจารย์ชี้ปลายเท้าแตะพื้นผิวทะเล แล้วดำดิ่งลงสู่ทะเลต้องห้าม
เจี่ยนฉางเซิงไม่มีทางเลือก ได้แต่ตามลงไปติด ๆ