บทสรุปปลายเล่ม 2
ในที่สุดก็เขียนพิภพโลกมนุษย์จบแล้ว~
เล่มสองยาวกว่าเล่มแรกหลายอย่าง เพราะช่วงนี้มีข้อมูลเยอะมหาศาล ตั้งแต่การเผยแฟ้มบันทึกยุคสมัยที่เฉลยที่มาของเก้าจวิน การเปิดตัววิถีจักรพรรดิ การเดินเข้าสู่สุสานโบราณแห่งวิถีงิ้ว ได้พบกับอาจารย์และพี่น้องศิษย์ทั้งหลาย ต่อด้วยการเรียนรู้ความลับล้ำค่าหลายสาย การลงโลกมนุษย์ถึงสามครั้ง การรีสตาร์ทตึกจิงหง แล้วก็เรื่องลัทธิเจียงเทียนกับสงครามแดน……
ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น แค่สงครามแดนอย่างเดียวก็ยาวกว่าร้อยตอนแล้ว ก็เพราะมีตัวระดับครึ่งเทพเยอะมาก ตัวละครก็เยอะมาก แม้สามเก้า (ขีดฆ่า) สองเก้าจะพยายามตัดเส้นเรื่องให้กระชับที่สุดแล้ว ก็ยังเขียนนานมาก
ถ้าบอกว่าพิภพแสงออโรร่าในเล่มแรกคือจุดเริ่มต้นของเรื่องนี้ เล่มสองก็เท่ากับเปิดโลกทั้งใบของเรื่องออกมาให้กว้างขวาง สิ่งที่ต้องเขียนเลยเยอะมหาศาล ข่าวดีคือเล่มต่อ ๆ ไปน่าจะไม่ยาวขนาดนี้อีกแล้ว (น่าจะ! น่าจะ!!) ถ้ายาวอีก ก็ถือว่าฉันไม่ได้พูดอะไรไว้ ในเมื่อบางอย่างพอลงมือเขียนแล้ว ตัวฉันเองก็คุมมันไม่ได้……ใครจะไปคิดว่าหลี่ชิงซานกับขงเป่าเซิงที่ฉันเตรียมเขียนให้ตายไว้แล้ว จะรอดมาได้ด้วย?