แสงสีแดงของจันทร์เลือดกะพริบวูบวาบ
เทียบกับร่างมหึมาของซีไจแล้ว ลำแสงจันทร์เลือดที่แบรนด์ฝืนดันพลังส่งออกมา ช่างเหมือนปากกาเลเซอร์ที่เปิดปิดรัว ๆ แม้จะเล็กจิ๋วแต่กวนใจสุด ๆ !
ดวงตาโพรงลมของมังกรผงธุลีจ้องมองร่างเล็กเกรียวของแบรนด์ แรงกดดันระดับวันดับโลกาพัดพาไปกับพายุแห่งการถอนหายใจ พัดหวุดหวิดผ่านตัวแบรนด์ไป!
เส้นผมทองของแบรนด์ระสำอยู่ในสายลม
ทันใดนั้น เส้นผมที่เขาเคยหวงแหนนภูมิใจเหล่านั้น กลับหลุดร่วงจากหนังศีรษะราวกับถูกดับชีวิตจนสิ้นซาก โปรยปรายหายวับไปสุดขอบโลก……
แบรนด์อ้าปากค้าง
เขาชักมือขึ้นลูบหัวเกลี้ยงเกลาเหมือนไข่ห่านโดยไม่รู้ตัว ปากก็อ้าแหวกออกเอง……
“F**k you!!!You s*******” ภาษาแม่ที่แบรนด์ไม่ได้ใช้มานานชาติ ระเบิดออกมาในวินาทีนั้น เขาด่าทอควันออกหัวกลางอากาศ แม้ตอนถูกเหล่ามหาศาลาฝูเชิงฮุยกดลงพื้นอัดซ้ำไม่ยั้ง เขายังไม่เคยโกรธขนาดนี้
แบรนด์ด่าเสียจืดชืด น้ำลายกระเซ็นกลางอากาศ แต่วินาทีถัดมา เสียงของเขาก็เงียบผิดจากเดิมฉับพลัน
ขณะนั้นเอง กะโหลกศีรษะของมังกรผงธุลีก็ค่อย ๆ อ้าปากมหึมาออก……
พายุแห่งการถอนหายใจพวยพุ่งเข้าสู่ปากมังกร พร้อมกับกลุ่มเมฆดำรื้นรื่นและผงธุลีที่ลอยกระจายในอากาศถูกดูดตามไปด้วย เหมือนนายทวารมหึมาผุดขึ้นกลางความว่างเปล่า กลืนกินทุกสิ่งอย่างบ้าคลั่ง!
ลมหายใจมังกรหนึ่งนัด กำลังก่อตัวขึ้นในนั้น!!
เทียบกับสิ่งนี้แล้ว เสียงด่าของแบรนด์ช่างดูจืดชืดไร้แรงหนุน ร่างที่ถูกลมหายใจมังกรล็อกเป้าทำให้สีหน้าเขาบูดบึ้งสุดขีด แล้วพลันหันหัวหนีโดยไม่ลังเล!