พูดจบ เขาก็เดินผ่านตัวซุนปู้เหมียนไปตรง ๆ มุ่งหน้าเข้าสู่สมรภูมิที่ครวญคำรามอยู่เบื้องหลัง
คิ้วของซุนปู้เหมียนขมวดแน่น เส้นเลือดผุดขึ้นที่ลำคอเป็นระลอก หางตายังตามร่างของคงหวางไปจนถึงที่สุด... แต่ตั้งแต่ต้นจนจบ เขาก็ไม่ได้ขยับตัวแม้แต่น้อย
เมื่อคงหวางกับวิญญาณเหล่านั้นจางหายไปไกลแล้ว ซุนปู้เหมียนจึงสูดลมหายใจลึก ๆ แล้วค่อย ๆ ปล่อยออกมา...
"วิถีเทพผี... กลับมาปรากฏในโลกอีกแล้ว... ดูท่า คราวนี้คงจะโกลาหลไม่เบา"
"ไม่รู้ว่ามันจะทำแบบนี้แล้ว เงินรางวัลสุดท้ายที่ฉันจะได้อยู่มือยังไง... ไม่ใช่หรอกนะ ที่ฉันบีบตัวเองมาตั้งนาน แล้วสุดท้ายจะไม่ได้แม้แต่เงินสักบาท?"
ซุนปู้เหมียนบ่นพึมพำกับตัวเองอย่างหนักใจ
……
บูม——!!
ควันหนาแน่นพร้อมเสียงระเบิดที่สั่นสะเทือนดังก้องขึ้นอีกครั้งจากย่านเมืองที่พังทลาย
ที่ไม่ไกลจากด้านหลังซุนปู้เหมียน ถูเทียนที่ฝืนทนมาตลอดในที่สุดก็รับไม่ได้อีกต่อไป ฉวยโอกาสใช้แดนอำนาจฟันฆ่าผู้เข้าร่วมที่กำลังไล่ล่าเขาได้หนึ่งคน
แต่ยังไม่ทันที่เขาได้หายใจหาบ ร่างสามร่างก็พุ่งออกมาจากรอบ ๆ!
"ผูเซี่ยฉาน!! หลี่เชิงเหมิน!! พวกแกสองคนนี่ รอเจอกันแน่!!"
ถูเทียนที่รับการรุมประชันไม่ไหว คำรามลั่นด้วยความเจ็บปวด ร่างที่เต็มไปด้วยเลือดถูกหนึ่งหมัดกระแทกจนหนักลงสู่พื้น
ในที่มืดไม่ห่างไปจากจุดนี้ ร่างสามร่างนิ่งเงียบจ้องมองทุกอย่างอยู่
"...โดนเขาจำหน้าได้แล้วล่ะ" หลี่เซิงเหมินถอนหายใจ "พอการแย่งชิงครั้งนี้จบลง เราคงโดนกองทหารเจียวหลงจับตาเป็นพิเศษแน่... ยุ่งยากจริง ๆ"