“สุสานโบราณแห่งวิถีผี ไม่ได้สนใจหรอกว่าพวกนายจะมีชีวิตรอดหรือตาย...แม้พวกนายจะสูญสิ้นกันหมดทั้งเผ่าพันธุ์ มันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับพวกเรา” คงหวางเอ่ยขึ้นเรียบ ๆ “แต่การที่มันปรากฏตัวอีกครั้งจะนำไปสู่การล่มสลายของสุสานโบราณแห่งวิถีผี และโลกวิญญาณทั้งหมด...ฉะนั้น เก้าจวินจะต้องตาย”
แดนมนุษย์ไม่ยอมประหารเก้าจวิน เพราะเก้าจวินคุ้มครองผู้คนมานับไม่ถ้วน เมื่อเก้าจวินตายลง มนุษย์จะเผชิญหน้าการสูญพันธุ์อย่างแท้จริง พวกเขาจึงไม่กล้าเสี่ยง
แต่สุสานโบราณแห่งวิถีปีศาจไม่เหมือนกัน ความเป็นความตายของมนุษย์ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับมันเลย แม้จะรู้ว่าการตายของเก้าจวินอาจไม่เปลี่ยนวงโคจรของดาวแดงก็ตาม พวกมันก็ยอมลอง
ตั้งแต่ต้น จุดยืนของทั้งสองฝ่ายก็ไม่เคยตรงกันเลย
“งั้นเหรอ?” ตัวแทนแดนเสวี่ยนอวี่เอ่ยขึ้นเย็น ๆ “ด้วยนายคนเดียว ตัวเต่าหดหัวที่แม้แต่จะเจอหน้าพวกเรายังกล้าแค่ส่งตัวแทนมา นายจะเอาอะไรไปประหารเก้าจวิน?”
“ฉันก้าวออกจากประตูปีศาจ ก็มาเพื่อเจรจา เมื่อการเจรจาล่มเหลือเกิน เรื่องต่อจากนี้...ก็ไม่ต้องให้ฉันลำบากใจอีกต่อไป”
คงหวางชี้มือไปยังเขตเก่าใต้ชามดำ “แต่แม้ฉันจะหนีไม่รอด ฉันก็จะฆ่าตัวประกันทุกคน ถือเป็นของฝากเล็ก ๆ จากสุสานโบราณแห่งวิถีผี ให้พวกนายได้เตือนใจกันหน่อย”
สิ้นเสียง วิญญาณที่เป็นตัวแทนนั้นก็ถูกโซ่ดึงลาก ชั่วขณะถูกดูดกลับไปใต้ชามดำ หายสิ้นสภาพ!
เห็นภาพนี้ ใบหน้าของตัวแทนทั้งห้าแดนบูดบึ้งอย่างหาที่เปรียบมิได้
“‘กลุ่มดาว’ จัดเตรียมไปถึงไหนแล้ว?” เจ้าเจดีย์หันไปถาม
“กำลังจะเปิดใช้งานเสร็จแล้ว...ยังต้องใช้เวลาอีกนิดเดียว! โชคดีที่เรากำหนดตำแหน่งดาวสู่ฟ้าเอาไว้ในชามถึง 7 ตำแหน่ง ใช้เป็นฐานรองรับการปล่อย ‘กลุ่มดาว’ ได้ ข้ามการกีดกันของชามนี้ไปโจมตีร่างแท้จริงของคงหวางได้โดยตรง!”