บทที่ 826 ความลังเลของเสี่ยวเจี่ยน
“นายจะไปหาวิถีเทพผีนั่นจริง ๆ เหรอ? ไม่กลัววิญญาณถูกกักขังหรือไง?”
“วางใจเถอะ ถึงฉันจะไม่เคยถูกกักขังวิญญาณมาก่อน…แต่วิญญาณของฉัน เขาน่าจะกักขังไม่ได้หรอก”
กักขังไม่ได้กับผีน่ะสิ!!!
เจี่ยนฉางเซิงมองเสื้อคลุมสีเทาของ “เฉินหลิง” ที่หายลับไปตรงขอบฟ้า รู้สึกเหมือนตัวเองจะแตกเป็นเสี่ยง ๆ อยู่แล้ว
สมกับเป็นพี่วางใจจริง ๆ ก่อนจากไปยังทำท่าทีราวกับว่า “ถ้าเขากล้ากักขังวิญญาณฉัน เขาตายแน่” แต่พริบตาเดียวกลับถูกคนจูงจมูกพาเดินเล่นไปทั่วถนน…ที่สำคัญคือคงหวางยังดูเหมือนไม่เป็นอะไร แถมยังดูไม่ค่อยบาดเจ็บด้วย
“สมน้ำหน้า!!” เจี่ยนฉางเซิงก้มเก็บดาบ พลางพึมพำเสียงเบา
“รนหาที่ตายเองแท้ ๆ ตอนนี้พลาดท่าแล้วล่ะสิ…ไม่นึกเลยว่านายหกโพแดงจะมีวันที่ถูกคนจูงจมูก ฮึ่ม”
น้ำเสียงของเจี่ยนฉางเซิงเต็มไปด้วยความดูแคลนเฉินหลิง ทว่าสีหน้ากลับไม่มีความยินดีแม้แต่น้อย เขาเผลอมองไปทางที่คงหวางจากไปเมื่อครู่อยู่เป็นระยะ ก่อนจะบังคับตัวเองให้เบนสายตากลับมา
อสูรชุดดำถือดาบยาวเปื้อนเลือด ยืนอยู่เพียงลำพังกลางถนนสายยาวและจมอยู่ในความเงียบ
เขาดูเหมือนกำลังต่อสู้กับตัวเอง ทั้งยังลังเล มือที่กำดาบค่อย ๆ ขยุ้มแน่นขึ้น ขณะเดียวกัน แสงเจิดจ้าสายหนึ่งก็เปล่งออกมาจากฝ่ามืออีกข้าง
เจี่ยนฉางเซิงก้มมอง เห็นว่า【สิทธิพิเศษ】ถูกเปิดใช้งานแล้ว พร้อมให้เรียกใช้ได้ทุกเมื่อ
ในเวลาเดียวกัน
ใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืนอันมืดมิด แสงดาวหกสายราวกับเสาเทพทอดลงมาจากฟากฟ้า กระจายไปยังหกแห่งในเขตเมืองเก่า หนึ่งในนั้นอยู่ใกล้เจี่ยนฉางเซิงมาก แค่ถนนข้าง ๆ เขานี่เอง…