ปีศาจกระซิบข้างหูของตะขาบ ร่างของมันสะท้านวูบ แข็งค้างอยู่กับที่ไม่กล้าขยับแม้แต่นิดเดียว
แต่เมื่อเฉินหลิงสูดดมอย่างละเอียด กลิ่นหอมนั้นดูเหมือนจะไม่ได้ลอยมาจากตัวตะขาบเงา แม้ไก่เนื้อตัวนี้จะหอมก็จริง แต่กลิ่นที่เขาได้กลิ่นหอมกว่านั้นอีกหลายสิบเท่า เป็นกลิ่นหอมที่ชักใจเขาได้อย่างสิ้นเชิง
เฉินหลิงนึกขึ้นได้ว่ายังต้องขี่ไก่เนื้อตัวนี้ต่อไป จึงต้องใจกลั้นความเย้ายวนใจเอาไว้ก่อน แล้วเงยหน้ามองชั้นหินหนาๆ ด้านบน
“กลิ่นนี้…… ไม่ใช่ว่าลอยมาจากด้านบนใช่ไหม?”
เฉินหลิงกลืนน้ำลายลงคอ
……
พื้นผิวโลก
หวังจิ่นเฉิงลุกขึ้นนั่งจากแอ่งเลือดอย่างทรมาน ความเจ็บปวดทั่วทั้งร่างทำให้ใบหน้าซีดเผือด
ขณะนี้สมาชิกฝูเซิงฮุยหลายคนบุกถึงตัวบิชอปทั้งสองแล้ว แต่เมื่อไม่สามารถใช้วิถีเทพได้ พลังที่พวกเขาจะส่งออกมาจึงจำกัดมาก
พวกเขาไม่ได้เป็นอย่างหวังจิ่นเฉิงผู้ถือครองวิถีเทพแห่งพลัง แม้ใช้วิถีเทพไม่ได้ ร่างกายก็แข็งแกร่งสามารถรับการชนเข้าหัวต่อหัวจากแรดหายนะจนรอดมาได้…… เจ้าของวิถีเทพสีครามพวกนี้สกิลคนหนึ่งโหดกว่าคนหนึ่ง แต่ความแข็งแกร่งของร่างกายกลับอ่อนแอธรรมดา เทียบกับวิถีเทพสงครามกับวิถีเทพแห่งพลังไม่ได้เลยแม้แต่น้อย
บิชอปชุดแดงตัวคนเดียวอาศัยความเร็วเหลือเชื่อสายเข้าไปหาสมาชิกฝูเซิงฮุยเหล่านั้น ชกเข้าที่ลำคออย่างไม่ใส่ใจ กระดูกคอของร่างหลังฉีกขาดในพริบตา กระเด็นถลาออกไปกว่าสิบเมตรเหมือนถุงทราย
สมาชิกฝูเซิงฮุยหลายคนที่ขั้นไม่สูง ดิ้นรนอยู่ชั่วครู่ก็หมดลมหายใจลงต่อหน้าต่อตา