ชานเมืองนครเซี่ยงไฮ้ ห้อง 8102 ชั้น 1 อาคาร 8 โครงการสวนสายรุ้ง บ้านขนาด 140 ตารางเมตร มี 4 ห้องนอน 2 ห้องนั่งเล่น และ 2 ห้องน้ำ ถูกปรับปรุงเป็นสำนักงานของวิดีโอส้ม ภายในมีผู้คนเดินขวักไขว่ ทุกคนกำลังวุ่นวายกับการเตรียมถ่ายทำละครโทรทัศน์เรื่อง «ชีวิตกุหลาบ» ในเร็ว ๆ นี้
ภายในสำนักงานฝ่ายปฏิบัติการ พนักงาน 8 คนเบียดกันทำงานอยู่ด้วยกัน ตรงมุมห้องมีพื้นที่เล็ก ๆ ที่กั้นไว้เป็นห้องทำงานของผู้จัดการฝ่ายปฏิบัติการ
“ผู้จัดการหลิน ผมว่าผลงานของ «ชีวิตกุหลาบ» เรื่องนี้ยังไงก็ไม่แน่ว่าจะออกมาดี เงินในบัญชีของวิดีโอส้มรวมกับเงินกู้ที่กำลังจะขอจากธนาคาร ก็พอทำละครได้แค่เรื่องเดียว ถ้าออกอากาศแล้วมียอดรับชมไม่สูง กระแสตอบรับในตลาดไม่ดีก็จะแย่เอานะครับ” จูหมิงเป็นหัวหน้าฝ่ายปฏิบัติการ และเป็นหนึ่งในพนักงานกลุ่มแรกของวิดีโอส้ม
เขาทำงานที่นี่มานานกว่า 5 ปี เป็นคนที่อยากเห็นวิดีโอส้มเติบโตแข็งแกร่งที่สุด จูหมิงไม่อยากถูกเลิกจ้างเพราะผลงานบริษัทไม่ดี และยิ่งไม่อยากเห็นวิดีโอส้มล้มละลายปิดกิจการ
“ฉันก็คิดเหมือนนาย «ชีวิตกุหลาบ» ออกอากาศแล้วคงทำผลงานได้ไม่ดี โอกาสขาดทุนสูงมาก แต่ใครใช้ให้คุณจี้ดึงดันจะถ่ายล่ะ เธอเป็นเจ้าของ ส่วนพวกเราก็เป็นแค่ลูกจ้าง มีสิทธิ์เสนอความเห็น แต่ไม่มีอำนาจตัดสินใจ” หลินหงอวี่ถอนหายใจ เจ้านายคนใหม่ยังสาว เป้าหมายใหญ่โต พอรับช่วงต่อวิดีโอส้มก็อยากลุยเต็มที่
แต่ปัญหาคือวิดีโอส้มเป็นบริษัทเล็ก ๆ ไม่อาจรับแรงกระแทกได้ ขาดทุนครั้งเดียวก็อาจล้มหมอบจนลุกไม่ขึ้น
ขณะที่ทั้งสองกำลังถอนหายใจเฮือกใหญ่ เสียงโห่ร้องยินดีจากฝ่ายธุรการที่อยู่ห้องข้าง ๆ ก็ดังเข้ามา
“เกิดอะไรขึ้น? มีเรื่องอะไรเหรอ?!” จูหมิงรีบวิ่งไปถามที่สำนักงานฝ่ายธุรการทันที
“บริษัทลงทุนหล่างอี้เพิ่มทุนให้เรา 80 ล้านแล้ว ถ่าย «ชีวิตกุหลาบ» ได้โดยไม่ต้องกู้เงินจากธนาคารแล้ว!” เจิ้งซือฉีตอบอย่างดีใจ
เธอเป็นหัวหน้าฝ่ายธุรการควบตำแหน่งฝ่ายการเงิน รับผิดชอบงานการเงินทั้งหมดของวิดีโอส้ม เดิมทีในบัญชีมีเงินแค่สามสิบกว่าล้าน ซึ่งไม่พอถ่ายละครเลยสักนิด เธอถึงกับกลัวว่าถ่ายละครยังไม่ทันเสร็จ บริษัทจะไม่มีเงินจ่ายเงินเดือนด้วยซ้ำ
ตอนนี้ดีแล้ว พอเงิน 80 ล้านเข้าบัญชี เธอก็อุ่นใจ อย่างน้อยช่วงสั้น ๆ นี้บริษัทคงไม่ขาดสภาพคล่อง
อีกอย่าง บริษัทลงทุนหล่างอี้ขึ้นชื่อในวงการว่าลงทุนเก่ง การที่พวกเขาเลือกลงทุนในวิดีโอส้มก็แสดงว่ามองเห็นศักยภาพ และเชื่อว่าในอนาคตบริษัทจะทำกำไรให้พวกเขาได้
นี่เป็นข่าวดีที่สุดจริง ๆ ต่อไปบริษัทลงทุนหล่างอี้ก็จะเป็นผู้ถือหุ้นของวิดีโอส้ม พอมีต้นไม้ใหญ่ให้พึ่งพิง งานของพวกเธอก็รับประกันได้แน่นอน
“จริงเหรอ? ดีมากเลย!” หลินหงอวี่กับจูหมิงตื่นเต้นไม่แพ้กัน เมื่อบริษัทมีเงินในบัญชี การถ่ายละครก็ไม่ต้องคอยระวังไปหมด ในที่สุดก็ถ่ายละครแบบที่คุณจี้ต้องการได้แล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น พอเงินทุนคล่องตัวก็ไม่ต้องกลัวถูกเลิกจ้าง วิดีโอส้มมีพนักงานทั้งหมดแค่ 24 คน เรียกได้ว่าทุกคนมีหน้าที่ประจำตัวอยู่แล้ว จำนวนบุคลากรก็น้อยจนแทบจะลดไม่ได้อีก ต่อไปถ้าผลงานดีขึ้น ก็มีแต่จะรับคนเพิ่ม ไม่มีทางลดคน
ปัจจุบันวิดีโอส้มมีอยู่ 3 แผนก ฝ่ายธุรการมี 8 คน ผู้จัดการดูแลและประสานงานทั้งหมดในฝ่าย มีหัวหน้า 2 คน คนหนึ่งดูแลงานบุคคลและธุรการภายใน อีกคนดูแลงานการเงิน นอกจากนี้ยังมีพนักงานอีก 5 คน
ฝ่ายปฏิบัติการมี 8 คน ผู้จัดการดูแลและประสานงานทั้งหมดในฝ่าย มีหัวหน้า 2 คน คนหนึ่งรับผิดชอบการซื้อลิขสิทธิ์และจัดการลิขสิทธิ์ภาพยนตร์ อีกคนรับผิดชอบการผลิตและจัดการละครที่บริษัทสร้างเอง นอกจากนี้ยังมีพนักงานอีก 5 คน
ฝ่ายเทคนิคมี 7 คน ผู้จัดการดูแลและประสานงานทั้งหมดในฝ่าย มีหัวหน้า 2 คน คนหนึ่งรับผิดชอบพัฒนาเว็บไซต์ อีกคนรับผิดชอบดูแลด้านเทคนิคของเว็บไซต์ นอกจากนี้ยังมีพนักงานอีก 4 คน
เมื่อนับรวมเจ้าของบริษัทคนปัจจุบัน ประธานเจ้าหน้าที่บริหารสูงสุดจี้ชิวอิงแล้ว วิดีโอส้มมีพนักงานทั้งหมด 24 คน ทุกคนแบ่งหน้าที่กันชัดเจน แม้เป็นบริษัทเล็ก แต่ก็มีครบทุกส่วน
ไม่นานนัก จี้ชิวอิง เจ้าของบริษัท ควบตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหารและหัวหน้าฝ่ายกลยุทธ์ ก็เดินทางมาถึงถิ่นของตัวเอง
พอมาถึง เธอก็เรียกพนักงานทุกคนเข้าประชุมในห้องประชุมเล็ก ๆ และประกาศการตัดสินใจครั้งสำคัญในที่ประชุมว่า วิดีโอส้มจะเปลี่ยนแนวทางการพัฒนา ไม่ทำละครยาวแล้ว แต่จะหันไปทำละครสั้นแนวตั้งแทน
ทันทีที่จี้ชิวอิงพูดจบ ห้องประชุมก็เงียบกริบ
จบเห่แล้ว จบเห่!
เจ้านายจะก่อเรื่องอีกแล้ว!
สำหรับพนักงานวิดีโอส้ม การตัดสินใจครั้งสำคัญนี้ไม่ต่างจากฟ้าผ่ากลางวันแสก ๆ!
พวกเธอเพิ่งเตรียมงานเบื้องต้นสำหรับถ่ายทำละครโทรทัศน์เรื่อง «ชีวิตกุหลาบ» เสร็จ เจ้านายกลับมาบอกว่าที่ทำมาทั้งหมดสูญเปล่า การเตรียมงานตลอดเดือนกว่านั้นไม่นับแล้ว ตอนนี้ต้องเริ่มต้นใหม่เพื่อทำละครสั้นแนวตั้งแทน
ฟ้าถล่มลงมาแล้ว!
เจ้านายยังสาวเกินไปก็ไม่ดี คิดจะทำอะไรก็ทำตามใจ ละครยาวดี ๆ ไม่ทำ ดันจะไปทำละครสั้นแนวตั้ง
ละครสั้นแนวตั้ง?
มันคืออะไรเนี่ย?!
พนักงานทุกคนงุนงงกันไปหมด หลินหงอวี่เองก็งงอยู่บ้าง แต่เขาเป็นผู้จัดการฝ่ายปฏิบัติการ ทั้งยังเป็นหัวหน้าทีมเตรียมงานเบื้องต้นของ «ชีวิตกุหลาบ» จึงต้องทำความเข้าใจให้ได้ว่าจากนี้ต้องทำอะไร
“คุณจี้ ไม่ถ่าย «ชีวิตกุหลาบ» แล้วจริง ๆ เหรอครับ? พวกเราเตรียมงานกันพร้อมหมดแล้ว เหลือแค่ผู้กำกับกับนักแสดงมาถึง พวกเขามาถึงเมื่อไรก็เปิดกล้องได้ทันที”
“หงอวี่ ฉันกลับไปคิดดูแล้ว ถ้าจะทำ «ชีวิตกุหลาบ» ให้เป็นละครยาวคุณภาพดี ต้นทุนจะสูงเกินไป ต่อไปเราอาจหาเงินคืนไม่ได้ วิดีโอส้มต้องทำกำไรและเติบโตให้ได้ เพราะฉะนั้นในช่วงเริ่มต้น เราทำธุรกิจด้วยใจรักอย่างเดียวไม่ได้” จี้ชิวอิงพูดด้วยความหวาดหวั่นที่ยังฝังใจ
เธอยังจำได้ดีว่าในชาติก่อน วิดีโอส้มใช้เงิน 90 ล้านถ่ายละครโทรทัศน์เรื่อง «ชีวิตกุหลาบ» แต่สุดท้ายได้เงินคืนมาแค่ 40 ล้าน ขาดทุนไปมากกว่าครึ่ง และนั่นก็เป็นจุดเริ่มต้นที่นำไปสู่การล้มละลายปิดกิจการของวิดีโอส้ม
ทำด้วยใจรักอย่างเดียวไม่ได้? ต้องทำกำไร?!
ใครกันที่เมื่อสัปดาห์ก่อนยังพูดกับเขาอย่างหนักแน่นว่า หงอวี่ ถึงการทำกำไรจะสำคัญ แต่ความรักในงานก็สำคัญกว่า เราต้องทำละครยาวคุณภาพดีสักเรื่องให้คนทั้งโลกเห็นว่าวิดีโอส้มก็สร้างละครดี ๆ ได้
ทำไมความคิดของเจ้านายถึงเปลี่ยนไปอีกแล้วในเวลาแค่สัปดาห์เดียว?
เปลี่ยนเร็วยิ่งกว่าเด็กเสียอีก อยากเปลี่ยนเมื่อไรก็เปลี่ยน
หลินหงอวี่บ่นอุบในใจ แต่คำพูดที่ออกจากปากยังอ้อมค้อม “คุณจี้ พวกเราไม่เคยทำละครสั้นแนวตั้งกันมาก่อน ทุกคนไม่มีประสบการณ์ ไม่แน่ว่าจะทำออกมาได้ดีนะครับ”
“จะเป็นไปได้ยังไง? ละครสั้นแนวตั้งถ่ายง่ายจะตาย เดี๋ยวฉันส่งละครสั้นเรื่องหนึ่งในกลุ่มให้พวกเธอดู” นี่เป็นละครสั้นแนวตั้งที่จี้ชิวอิงหามาได้อย่างยากเย็น และยังพอจะดูเข้าท่าอยู่บ้าง จากตรงนี้ก็เห็นได้ว่าตลาดละครสั้นยังไม่เติบโตจริง ๆ
“ละครสั้นแนวตั้งเน้นจังหวะเร็ว สะใจ แต่ละตอนยาวประมาณ 2 นาที และทุกตอนต้องมีจุดน่าสนใจ เพราะงั้นคนเขียนบทสำคัญมาก เราต้องมีคนเขียนบทละครสั้นของตัวเอง หย่าหนิง เรื่องคนเขียนบทฝากเธอจัดการนะ”
“ได้ค่ะ คุณจี้” หลูหย่าหนิง ผู้จัดการฝ่ายธุรการตอบ เธอมีคนเขียนบทที่ติดต่อได้อยู่มากมาย ดังนั้นเรื่องบทจึงไม่ใช่ปัญหา
“อย่างแรก เราต้องทำบทละครสั้นออกมาก่อน ให้คนเขียนบททุ่มแรงไปที่แนวประธานจอมเผด็จการ แม่ผัวลูกสะใภ้ และเรื่องย้อนยุคตามสมัยนิยม เราจะทำละครสั้นคุณภาพดีออกมาสักสองสามเรื่องเพื่อดึงดูดคนดู
ส่วนละครสั้นเรื่องอื่น ๆ ขอแค่ดูได้ก็พอ หน้าที่ของพวกมันคือเติมคลังละครสั้นของเรา ถ้าดึงคนดูมาได้แล้วไม่มีละครให้พวกเขาดู คนดูก็จะหายไป
ตั้งแต่ต้นเดือนธันวาคม เราจะเริ่มปล่อยละครสั้นคุณภาพดีแนวประธานจอมเผด็จการก่อนหนึ่งเรื่อง จากนั้นปล่อยละครสั้นคุณภาพดีสัปดาห์ละเรื่อง ช่วงตรุษจีนให้เน้นละครย้อนยุคตามสมัยนิยมกับละครแม่ผัวลูกสะใภ้...”
จี้ชิวอิงพูดอยู่คนเดียวอย่างออกรสออกชาติในห้องประชุม ยิ่งเธอมั่นใจมากเท่าไร คนข้างล่างก็ยิ่งสิ้นหวังมากเท่านั้น ไม่กลัวลูกเศรษฐีใช้เงินสุรุ่ยสุร่าย แต่กลัวลูกเศรษฐีมาทำธุรกิจเอง
เริ่มสร้างละครสั้นแนวตั้งจากศูนย์ แค่คิดก็รู้สึกว่าอนาคตมืดมนไร้แสงสว่าง
ในที่สุด ครึ่งชั่วโมงต่อมา จี้ชิวอิงก็ถ่ายทอดแนวคิดและประสบการณ์จากชาติก่อนที่ทำให้ละครสั้นประสบความสำเร็จออกมารวดเดียว โดยไม่สนใจเลยว่าพนักงานจะเข้าใจหรือไม่
“ทำตามที่ฉันบอก!” เธอตัดสินใจเด็ดขาด
······
ความเงียบ คือสะพานคังเฉียวในค่ำคืนนี้
พนักงานวิดีโอส้มทุกคนเงียบกริบ ต่างแอบส่งสายตาให้กันไปมา
เอายังไงดี? เจ้านายเอาจริงแล้ว!
พวกเราต้องทำละครสั้นแนวตั้งบ้าบอนั่นจริง ๆ เหรอ!
จบแล้ว จบเห่จริง ๆ คราวนี้!
รีบไปหางานใหม่กันเถอะ!
ชั่วขณะนั้น สายตาก็สาดไปมาทั่วห้องประชุมเล็ก ๆ!
เมื่อเห็นแบบนั้น จี้ชิวอิงก็นึกได้ว่างานต่อจากนี้คงไม่น้อย เพื่อให้พนักงานอยู่ต่อ เธอจึงสั่งฝ่ายการเงินว่า “ซือฉี เริ่มนับตั้งแต่เดือนนี้เป็นต้นไป ขึ้นเงินเดือนให้พนักงานทุกคน 20% ถ้าทำงานได้ดี สิ้นปียังมีโบนัสให้อีก”
พอได้ยินว่าจะขึ้นเงินเดือน 20% พนักงานวิดีโอส้มก็รู้สึกเหมือนกลับมามีชีวิตอีกครั้ง
ขึ้นเงินเดือน 20%!
นี่มันใจกว้างสุด ๆ!
วิดีโอส้มจะล้มได้ยังไง? พวกเธอไม่ยอมให้ล้มเด็ดขาด!
ถึงเจ้านายจะยังสาวและชอบหาเรื่องให้วุ่นวาย ดูเผิน ๆ ไม่น่าไว้ใจ แต่เธอใจกว้างนี่นา!
งานนี้ยังทำต่อได้ ช่วงนี้หางานดี ๆ ยากจะตาย!
เจ้านายที่ยอมจ่ายเงินเพิ่มสิถึงจะเป็นเจ้านายที่ดี!
จี้ชิวอิงอยากทำอะไรก็ทำไปเถอะ ขอแค่จ่ายเงินถึง ต่อให้ให้พวกเธอเล่นขายของด้วยก็ยังได้!
แค่ถ่ายละครสั้นเอง จะเป็นเรื่องใหญ่แค่ไหนกันเชียว!