ในห้องครัวของวิลลาห้าชั้นที่ตั้งอยู่ตรงทางเข้าหมู่บ้านเสี่ยวลู่ หลี่จินเฟิ่งกับหวงซู่เจวียน ลูกสะใภ้ กำลังเตรียมอาหารเย็นกันอย่างขะมักเขม้น
“ซู่เจวียน ไก่ตุ๋นเกาลัดต้องตุ๋นนานหน่อยนะ อิงเป่าชอบเกาลัดนุ่ม ๆ”
“แม่คะ ในหม้อกำลังตุ๋นอยู่เลยค่ะ ไก่ก็เลือกตัวที่เนื้อนุ่มที่สุด เป็นไก่ตัวเล็กที่หย่งเฉียงเพิ่งเชือดเมื่อตอนบ่าย ตอนนี้หนูกำลังเตรียมนวดแป้ง อิงเป่าชอบกินบะหมี่ทำมือที่หนูทำค่ะ”
“ต้มบะหมี่ทะเลให้อิงเป่าสักชามเถอะ ฉันจำได้ว่าบ้านโจวข้าง ๆ เพิ่งซื้อกุ้งตั๊กแตนกับปูว่ายน้ำมาเมื่อเช้านี้ เดี๋ยวฉันไปถามดูว่ายังมีเหลือไหม
เฮ้อ จริง ๆ เลยนะ ทำไมฮุ่ยหลิงไม่บอกให้เร็วกว่านี้ว่าจะมา ถ้าบอกก่อน ฉันคงให้หย่งเฉียงไปตลาดอาหารทะเลตั้งแต่เช้า ซื้อของสด ๆ มาแล้ว” หลี่จินเฟิ่งบ่นพึมพำไปพลาง เดินไปทางบ้านข้าง ๆ ไปพลาง
“หงผิง บ้านเธอยังมีอาหารทะเลสดเหลือไหม อิงเป่าที่บ้านฉันกำลังจะมา เราเลยเตรียมต้มบะหมี่ทะเลให้สักชาม” หลี่จินเฟิ่งเสียงดังมาก ยังไม่ทันเข้าบ้าน เสียงก็ลอยมาถึงก่อนแล้ว
“มีสิ ปูว่ายน้ำที่ซื้อวันนี้ยังไม่ได้ทำเลย ถ้าเธอจะเอาก็เอาไปต้มบะหมี่ทะเลให้อิงเป่ากินก่อนเลย”
“โธ่ ขอบใจนะ พรุ่งนี้ฉันจะให้หย่งเฉียงไปตลาดอาหารทะเล ซื้อปูว่ายน้ำมาคืนให้พวกเธอ”
“ไม่ต้องรีบหรอก”
“ต้องคืนสิ ยังไงพรุ่งนี้หย่งเฉียงก็ต้องไปตลาดอาหารทะเลอยู่แล้ว ฉันยังคิดว่าจะต้มโจ๊กทะเลให้อิงเป่ากินตอนเช้าด้วย”
“ได้ งั้นพรุ่งนี้ค่อยเอามาคืนก็แล้วกัน” หวังหงผิงส่งถุงปูว่ายน้ำให้หลี่จินเฟิ่ง
ชนบทก็เป็นแบบนี้แหละ ถ้าจู่ ๆ อยากทำมื้อใหญ่แล้ววัตถุดิบไม่พร้อม ก็ไปขอยืมจากคนในหมู่บ้านก่อน แล้วค่อยหาซื้อมาใช้คืนทีหลัง
“ปูว่ายน้ำพวกนี้สวยจริง ๆ เอามาทำบะหมี่ต้องหวานอร่อยแน่ มีตั้งเยอะ เอาไปทำข้าวเหนียวผัดปูว่ายน้ำได้อีกจาน อิงเป่าชอบกิน”
“อิงเป่าบ้านเธอมีอะไรที่ไม่ชอบกินบ้างล่ะ!” หวังหงผิงแซว “ตอนเด็ก ๆ ตัวเล็กผอมกะหร่อง ตอนนี้โตมาเนื้อแน่นผิวขาวนุ่มนวล สวยจริง ๆ”
“นั่นสิ อิงเป่าของฉันสวยที่สุด!” หลี่จินเฟิ่งชอบฟังคนอื่นชมหลานสาวนอกไส้ที่สุด ในใจเธอ อิงเป่าเป็นเด็กดีรู้ความและกตัญญู เป็นหลานที่ยอดเยี่ยมที่สุด
พอฟ้ามืด ครอบครัวของเจียงเกินเซิงกับหลี่จินเฟิ่งก็เตรียมอาหารเย็นเต็มโต๊ะ รอคอยหลานสาว ลูกสาว และลูกเขยอย่างใจจดใจจ่อ
ทั้งคู่มีลูกชายกับลูกสาวอย่างละคน ลูกชายชื่อเจียงหย่งเฉียง ลูกสาวชื่อเจียงฮุ่ยหลิง พี่น้องสองคนอายุห่างกันแค่ 2 ปี โตมาด้วยกันตั้งแต่เล็กและสนิทกันมาก
เจียงหย่งเฉียงแต่งงานก่อนเจียงฮุ่ยหลิง หลังแต่งงานกับหวงซู่เจวียนก็มีลูกสาวหนึ่งคน ชื่อเจียงเจียอวี๋ ปีนี้อายุ 24 ปี หลังเรียนจบมหาวิทยาลัยก็สอบเข้ารับราชการได้ ตอนนี้ทำงานอยู่ที่สำนักงานวัฒนธรรมและการท่องเที่ยว เขตเป่ยกั่ง เมืองหย่งเฉิง
ลูกพี่ลูกน้องผู้หญิงทั้งสองคนอายุห่างกัน 2 ปีและสนิทกันมาก แม้จะไม่ได้อยู่ที่เดียวกัน แต่ก็มักคุยโทรศัพท์กันยาว ๆ พอมีเวลาก็ไปเที่ยวด้วยกัน สนิทกันเหมือนเพื่อนซี้
แต่ครั้งนี้เจียงเจียอวี๋คงไม่ได้เจอลูกพี่ลูกน้อง เพราะเธอไปทำงานต่างเมือง
“มาแล้ว ๆ! อิงเป่ากับฮุ่ยหลิงและเซียงตงมาแล้ว!” เจียงหย่งเฉียงตาไว มองเห็นรถเบนซ์สีดำแล่นเข้าหมู่บ้าน พริบตาเดียวรถก็จอดหน้าประตูบ้านตระกูลเจียง
“คุณยาย คุณตา หนูคิดถึงพวกคุณจังเลย!” ทันทีที่ลงจากรถ จี้ชิวอิงก็โผเข้ากอดคุณยายแล้วออดอ้อน น้ำเสียงนุ่มนิ่มน่ารักทำเอาหัวใจหลี่จินเฟิ่งอ่อนยวบในทันที
“โธ่ หลานรักของยาย ยายคิดถึงแทบแย่!”
นี่แหละที่เขาเรียกว่าความรักจากปู่ย่าตายาย!
หลี่จินเฟิ่งโอบหลานสาวคนโปรดกลับเข้าบ้าน ไม่สนใจลูกสาวกับลูกเขยที่หิ้วถุงใบใหญ่ใบเล็กเดินตามหลังมาสักนิด
มีหลานสาวอยู่ตรงหน้าแล้ว จะไปสนใจคนอื่นได้ยังไง!
“ให้ยายดูหน่อยสิ โธ่ อิงเป่าผอมลงแล้ว พวกเธอสองคนเลี้ยงยังไง ถึงทำให้หลานสาวคนโปรดของยายผอมลงได้!” น้ำเสียงหลี่จินเฟิ่งเต็มไปด้วยความตำหนิ ไม่ได้เจอหลานรักตั้งนาน พอได้เจอกันก็เห็นว่าผอมลงอีกแล้ว
“คุณยาย หนูไม่ได้ผอมสักหน่อย ตอนนี้หนูหนัก 108 จิน กำลังดีเลยค่ะ!”
ความผอมแบบหนึ่งคือผอมในสายตาผู้ใหญ่ จี้ชิวอิงสูง 165 เซนติเมตร หนัก 108 จิน ค่าดัชนีมวลกายอยู่ที่ 19.83 ซึ่งเป็นน้ำหนักปกติ และถือว่าได้สัดส่วนมาตรฐานสุด ๆ
น้ำหนักที่อยู่ในเกณฑ์ปกติทำให้รูปร่างของเธอสมส่วนและดูสุขภาพดี มีส่วนโค้งเว้าที่งดงาม เปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวา และเปล่งประกายมีเสน่ห์ไปทั้งตัว
“อ้วนขึ้นหน่อยก็ดี อิงเป่าของยายสวยขนาดนี้ อ้วนขึ้นอีกหน่อยก็ยิ่งสวย! ดูสิ แก้มไม่มีเนื้อเลย” หลี่จินเฟิ่งลูบแก้มหลานรักอย่างสงสาร ตอนนี้เธอสวยกว่าเมื่อก่อนจริง ๆ แต่ก็ไม่แก้มยุ้ยน่ารักเหมือนแต่ก่อนแล้ว
“โธ่ คุณยาย ผิวหนูแค่กระชับขึ้นหลังออกกำลังกายเองค่ะ หนูไม่ได้ผอมจริง ๆ คุณยายทำของอร่อยอะไรให้หนูกินคะ? หนูหิวแล้ว” จี้ชิวอิงรีบเปลี่ยนเรื่อง ไม่อย่างนั้นคุณยายคงพูดเรื่องที่เธอผอมต่อได้อีกนาน
“อิงเป่าหิวแล้ว รีบไปกินข้าวกัน ยายกับน้าสะใภ้เตรียมอาหารไว้เต็มโต๊ะ มีแต่ของที่หนูชอบทั้งนั้น!”
“คุณยายดีที่สุดเลยค่ะ! คุณตากับคุณน้าและน้าสะใภ้ก็ดีที่สุดเหมือนกัน!” จี้ชิวอิงพูดจาหวานหูจนทุกคนยิ้มแก้มปริ
ทั้งครอบครัวนั่งกินอาหารเย็นกันอย่างครึกครื้น อบอุ่นกลมเกลียว