โอกาเบะ นาโอะซาบุโระ ได้ยินดังนั้นจึงลองโน้มน้าวว่า: "ท่านแม่ทัพ เราเลื่อนการโจมตีจี่หนานออกไปก่อนได้หรือไม่ ให้หน่วยที่ลงใต้เลี่ยงจี่หนานไปตีสวีโจวก่อนเลย?"
เทราอุจิ ฮิซาอิจิ มองเขาด้วยสีหน้าไม่น่าดู: "โอกาเบะ ถ้าเรายังไม่ยึดจี่หนาน กองทัพที่ 3 ของหานนั่วก็จะเป็นเสี้ยนหนามทิ่มแทงกองทัพจักรวรรดิ แล้วเราจะวางมือบุกไปทางสวีโจวได้อย่างไร?"
โอกาเบะ นาโอะซาบุโระ กล่าวว่า: "ท่านแม่ทัพ กองทัพที่ 3 ติดอาวุธเยอรมันจำนวนมาก กำลังยิงถูกเสริมขึ้นมาก
กระผมเกรงว่าในเวลาอันสั้นจะปราบได้ยาก กลับจะทำให้เสียโอกาสที่เราจะสมทบกับกองทัพภาคกลางของจีนที่สวีโจว"
เทราอุจิ ฮิซาอิจิ หน้าซีดกร้าว: "พอแล้ว หานนั่วส่งโทรเลขรหัสเปิดทำให้กองทัพภาคเหนือของเรากลายเป็นตัวตลก
ไม่ยึดจี่หนาน ไม่จับเป็นคนผู้นี้ จะล้างอัปยศให้กองทัพภาคเหนือของจีนไม่ได้!
สั่งกองพลที่ 5 ระงับการพักฟื้น เร่งเข้าใกล้จี้หยาง หลังกองพลที่ 10 เติมอาวุธและกำลังพลแล้ว สมทบกับกำลังเสริมอื่น ข้ามแม่น้ำฮวงโหไปพร้อมกัน แล้วค่อยตีสวีโจวอีกครั้ง!"
"ฮะอิ!" เมื่อเห็นว่าเทราอุจิ ฮิซาอิจิ ตัดสินใจแน่วแน่แล้ว โอกาเบะ นาโอะซาบุโระ ก็ไม่กล้าทัดทานอีก
……
ทางใต้ของไท่อาน ที่ตำบลต้าเวิ่นโข่ว กองบัญชาการเฉพาะกาลของกองทัพที่ 3
หานฟู่ฉวี่ก็ได้รับโทรเลขชัยชนะแบบเปิดของบุตรชายสุดรักเช่นกัน ตอนนี้เจ้าตัวนั่งถือโทรเลข มองดูหิมะนอกวัดร้างอย่างเหม่อลอย
ผู้ช่วยหลินเถียนซู่ซึ่งอยู่ข้างๆ เห็นเขาไม่ได้พูดอะไรนานแล้ว จึงกล่าวขึ้นว่า: "ท่านผู้บัญชาการ ท่านแม่ทัพน้อยรบชนะต่อเนื่อง โดยเฉพาะครั้งนี้ ขับไล่กองพลที่ 10 กลับไปถึงฝั่งเหนือของแม่น้ำฮวงโห
เราไม่ต้องถอยลงใต้อีกแล้วใช่หรือไม่?"
เสนาธิการที่ร่วมทางมาอีกคนหนึ่งก็กล่าวว่า: "ใช่แล้ว ท่านแม่ทัพน้อยในการรบครั้งนี้ทำลายศัตรูเกือบสองหมื่น สังหารผู้บังคับกองพลน้อยระดับพลตรีข้าศึกไปสองคน