ฝูงบินลาดตระเวนที่ 9 สังกัดกองบินทหารบกของกองทัพญี่ปุ่น เครื่องบินลาดตระเวนแบบ 98 จำนวนสองลำ หลังจากได้รับคำสั่ง ก็ออกบินจากสนามบินชางโข่วทันที มุ่งหน้าไปทางตะวันตกตามแนวทางรถไฟสายจิ้นผู่
ชั่วโมงครึ่งต่อมา ที่เส้นขอบฟ้าเหนือเมืองจี่หนาน ปรากฏจุดดำสองจุดเลือนรางฝ่าหมอกหนาพุ่งตรงมายังแนวป้องกันของจี่หนาน
ในเมืองจี่หนาน ณ กองบัญชาการรวม
“ท่านแม่ทัพน้อย ท่านพูดไว้ไม่มีผิด เครื่องบินของพวกผีมาแล้ว กำลังบินวนอยู่เหนือแนวของเรา!” สวี่ฟ่างรีบรายงานข่าวเครื่องบินลาดตระเวนของญี่ปุ่นให้หานนั่วทราบ
ไอ้เฒ่าเต่าขี้ขลาดนี่เพิ่งถูกสั่งสอนหนักหนาเมื่อวาน อดทนมาได้ถึงขนาดนี้ก็นับว่าเขาอดทนเป็น หานนั่วไม่ได้แปลกใจอะไร จึงเอ่ยเสียงเย็น
“นั่นคือเครื่องบินลาดตระเวนของพวกผี บอกทุกคนให้ใจเย็น ๆ ทำเหมือนเป็นแค่ยุงน่ารำคาญก็พอ”
“อย่างมากอีกสองชั่วโมงครึ่ง เครื่องบินของผีน้อยก็จะมาถึงหัวเรา!”
“ส่งคำสั่งไป ทุกหน่วยเตรียมพร้อมรบ รอคำสั่งเปิดฉากยิง!”
“คราวนี้ เราจะให้ผีน้อยได้ลิ้มรสปืนต่อสู้อากาศยานของเรา!”
“ขอรับ!” สวี่ฟ่างรับคำเสียงดัง
……
ออกปฏิบัติภารกิจท่ามกลางหมอกหนาเช่นนี้ เป็นเรื่องอันตรายอยู่แล้ว นักบินผีสองคนนี้สบถด่าญาติผู้หญิงในครอบครัวของจีกู่ เหลียนเจี้ยอย่างเข้าอกเข้าใจเป็นอย่างดี
แต่มือของทั้งคู่กลับกำลังลดระดับเพดานบินเพื่อลาดตระเวนสถานการณ์ด้านล่างอย่างว่าง่าย
จนกระทั่งพวกเขาลดระดับลงมาที่ความสูงประมาณสามร้อยเมตร จึงเริ่มมองเห็นสภาพด้านล่างเลือนราง จากนั้นก็รักษาความสูงบินผ่านเหนือน่านฟ้าแนวป้องกัน
ถือดีที่มีหมอกเป็นตัวช่วยพรางแถมยังบินสูง นักบินเครื่องบินลาดตระเวนญี่ปุ่นสองลำนี้ก็เริ่มบินวนรอบแนวป้องกันอย่างไม่เกรงกลัวอะไร