"ครับ!"
โอกาเบะ นาโอซาบุโรรับคำสั่งแล้วออกไป
เขายืนอยู่หน้าแผนที่อีกครั้งตามลำพัง สายตาเลื่อนจากจี่หนานไปไท่อาน แล้วจากไท่อานไปสวีโจว
หากจี่หนานรักษาไว้ได้ กองพลที่ 10 ก็จะถูกสกัดไว้ทางเหนือของแม่น้ำฮวงโห เส้นทางรถไฟสายจิ้นผู่ทางตอนเหนือก็จะเชื่อมต่อไม่ได้ แผนบีบสวีโจวจากสองทิศทางก็จะล่าช้า
เวลานั้น สถานการณ์สงครามในหัวเป่ยทั้งหมดอาจพลิกผันเพราะตัวแปรเล็ก ๆ นี้
แต่แล้ว เทราอุจิ ฮิซาอิจิก็ส่ายศีรษะแรง ๆ โยนความคิดเหลวไหลนี้ออกไปจากหัว
วันนี้แค่ประมาทเลยได้รับความเสียหาย
รอให้กองทัพจักรพรรดิเตรียมพร้อมเต็มที่ในวันพรุ่งนี้ จะบุกทะลวงกลืนเมืองจี่หนานลงให้ได้!
……
ภายในเมืองจี่หนาน
ตอนนี้ ท้องฟ้ามืดแล้ว
ภายใต้การยืนกรานของซุนทงเสวียนและนายทหารทุกนาย หานนั่วจึงต้องกลับไปบัญชาการที่กองบัญชาการในจี่หนานอย่างจำใจ
ที่ทำให้เขาประหลาดใจคือ ไม่ใช่แค่รัฐบาลแห่งชาติที่ส่งโทรเลขชมเชยมา แม้แต่หานฟู่จวี่ผู้เป็นพ่อไม่แท้ก็ส่งโทรเลขมาถามเช่นกัน
มองดูโทรเลขจากพ่อไม่แท้ที่ถามว่าขาดอะไรบ้าง หานนั่วจะไม่รู้เล่ห์นักของอีกฝ่ายได้อย่างไร เขาตอบส่ง ๆ ไปสองสามคำ แล้วก็หันความสนใจมาใส่คำสั่งยกย่องของตน
พันตรียศแต่งตั้งถาวร หน้าที่พลตรี ผู้บัญชาการชั่วคราวกองทัพที่ 3 รางวัลทองคำ 500 ตำลึง
รางวัลจากรัฐบาลแห่งชาตินี้ถือว่าใจป้ำ
เทียบกับยศและเงินรางวัลแล้ว หานนั่วให้ความสำคัญกับตำแหน่งผู้บัญชาการชั่วคราวมากกว่า
ตำแหน่งนี้จริง ๆ แล้วละเอียดอ่อนมาก ความละเอียดอ่อนอยู่ที่คำว่า 'ชั่วคราว' นี่แหละ
แม้จะไม่ได้พูดตรง ๆ แต่หานนั่วรู้ดีว่า นี่คือสัญญาณที่รัฐบาลแห่งชาติส่งถึงเขา
หานฟู่จวี่ไม่เพียงปลอดภัย แต่จะไม่ถูกลงโทษใด ๆ ด้วย หานนั่วแกก็เข้าทำนองครองแทนบิดาอย่างชอบธรรม บัญชาการรบของกองทัพที่ 3!
