เมื่อผู้บัญชาการหลี่ฟังจบก็รู้สึกเพียงแผ่นหลังเย็นวาบ สีหน้าเปลี่ยนไป รีบเอ่ยถามว่า "เมืองจี่หนานเสียแล้วหรือ?"
แม้แต่วันเดียวยังรักษาไว้ไม่ได้?
นายไปเรียนอะไรมาจากโรงเรียนทหารเยอรมันบัดซบนั่น?
ในชั่วพริบตา ผู้บัญชาการหลี่ราวถูกสายฟ้าฟาด พลันนึกภาพกองพลที่ 10 ยึดจี่หนาน จากนั้นสมทบกับกองพลที่ 5 กรีธาทัพมุ่งหน้าสู่สวีโจว
ส่วนใบหน้าของสวีจู่อี้แสดงสีหน้าพิกลพิการอย่างบอกไม่ถูก ยื่นโทรเลขให้ผู้บัญชาการหลี่พลางกล่าวว่า
"ท่านผู้บัญชาการ กระผมไม่รู้จะพูดอย่างไรดี ท่านดูแวบเดียวก็รู้..."
"มีอะไรไม่กล้ากล่าวอีก ไอ้เหี้ย สองพ่อลูกนี่แม่งเหมือนกันนัก ไอ้เวรนี่ไม่ได้เรื่องก็อย่ามาเกาะตำแหน่งไว้เฉยๆ..." ผู้บัญชาการหลี่สบถพลางพลันชะงักเสียง
หืม?
"......"
มองดูโทรเลขในมือ ผู้บัญชาการหลี่ครู่หนึ่งคิดว่าตนตาฝาด กวาดสายตากลับไปมองสวีจู่อี้อย่างฉงน
สวีจู่อี้เองก็มีสีหน้าทั้งตกตะลึงและสับสน
ผู้บัญชาการหลี่ขยี้ตา แล้วดูโทรเลขอีกครั้ง เนื้อความในนั้นไม่มีเปลี่ยนแปลงเลย
กองทัพที่ 3 สูญเสียกำลังพล 816 นาย สังหารข้าศึกกว่า 8,000 คน ทำลายฐานยิงปืนใหญ่ของข้าศึกสำเร็จ ยิงทำลายรถหุ้มเกราะหลายคัน สกัดกั้นการโจมตีของพวกผีปีศาจได้สำเร็จ
เมืองจี่หนานรักษาไว้ได้แล้ว
อัตราสูญเสีย 1 ต่อ 10?
ไม่ใช่กองทัพที่ 3 สูญเสีย 10 ต่อทหารญี่ปุ่น 1 แต่เป็นพวกผีน้อยสูญเสีย 10 แลกกับของเรา 1!
นี่แม่งถูกต้องหรือนี่?
ปฏิกิริยาแรกของผู้บัญชาการหลี่ไม่ใช่ตื่นเต้น ดีใจ คิดว่ารัฐบาลแห่งชาติในที่สุดก็มีอัจฉริยะทางการทหารเกิดขึ้น แต่รู้สึกว่าไอ้หานนั่วคนนี้กำลังโกหก
อย่างไรก็ตาม อัตราสูญเสียแบบนี้มันเกินจริงไปมาก
ถ้าพวกแกมีฝีมือเช่นนี้ ไอ้หมาหนังหานฟู่จวี่จะวิ่งหนีทำไมเล่า มันคงคุมกองทัพที่ 3 ออกรบ สร้างผลงานเลื่อนขั้นร่ำรวยไปนานแล้ว