"รับทราบ!" หลิวติ้งตอบรับแล้วรีบออกไปทันที
...
เมืองไคเฟิง คฤหาสน์คงเซียงหรง ซอยซวงหลง
หานฟู่ฉวี่กำลังอารมณ์ดี นั่งดื่มเหล้าและพูดคุยหยอกล้อกับคงเซียงหรง ประธานคณะกรรมการบริหารแม่น้ำฮวงโหในขณะนั้น
คงเซียงหรงคนนี้เป็นชาวชวีฟู่ มณฑลซานตง เป็นเหลนรุ่นที่ 75 โดยตรงของขงจื๊อ
ถือครองงบประมาณจำนวนมหาศาลสำหรับการจัดการแม่น้ำ และมีเครือข่ายกว้างขวางในวงการข้าราชการของแดนมังกร
ส่วนหานฟู่ฉวี่ในฐานะหัวเรี่ยวหัวแรงอันดับหนึ่งของซานตง ก็เป็นคนซานตงโดยกำเนิด ดังนั้นความสัมพันธ์กับคงเซียงหรงจึงดี
ต่างจากประวัติศาสตร์ในอีกภพกาลหนึ่ง ที่หานฟู่ฉวี่มาถึงไคเฟิงแล้วไม่มีใครมารับ
ครั้งนี้ทันทีที่เขามาถึงสถานีรถไฟ คงเซียงหรงและข้าราชการระดับสูงของไคเฟิงก็รอต้อนรับอยู่ที่สถานีแต่เช้า
และเชิญชวนให้เขาพักที่คฤหาสน์ของตนอย่างเอิกเกริก
ถึงแม้หานฟู่ฉวี่จะทิ้งจี่หนานหนีไปก่อน แต่ด้วยเกียรติยศอันยิ่งใหญ่จากชัยชนะที่หานนั่วสร้างไว้ เขาจึงกลายเป็นวีรบุรุษต่อต้านญี่ปุ่นที่รายล้อมไปด้วยแสงสี
ยิ่งไปกว่านั้น ภายหลังเขายังนำทัพกลับไปยังจี่หนานและร่วมรบหนักครั้งหนึ่ง ถือเป็นการกลับใจได้ และข้อบกพร่องก็ไม่อาจกลบเกียรติคุณได้
ตอนนี้หานนั่วมีกำลังพลนับหมื่น ยืนหยัดสกัดกั้นกองทัพญี่ปุ่นทางตอนเหนือของจีนไว้ที่จี่หนานได้อย่างแข็งแกร่ง
ชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วหล้า!
ใครก็ตามที่พบหานฟู่ฉวี่ ผู้บัญชาการกองทัพกลุ่มที่ 3 ต่างต้องชูนิ้วโป้งชมสองพ่อลูกว่า พ่อเป็นวีรบุรุษ ลูกก็ไม่ธรรมดา
ตระกูลเดียวมีวีรบุรุษสองคน!