“ท่านแม่ทัพน้อย ถ้าเราวางกำลังแบบนี้ ศัตรูจะรู้แผนการของเราล่วงหน้า แล้วมองออกถึงเจตนาทางยุทธศาสตร์ของเราหรือเปล่าครับ? พวกเขาอาจรีบถอนกำลังและเสบียงจากแถบเป่ยผิงไปยังจินเหมินก่อนก็ได้”
หลิวติ้งเอ่ยอย่างกังวล
“เรื่องนี้ไม่ต้องห่วง ไม่ต้องพูดถึงว่าหลังผ่านศึกทางทะเลในอ่าวไห่โจวกับอ่าวเจียวตงแล้ว กองทัพเรือญี่ปุ่นจะยังมีเรือขนส่งมากพอจะลำเลียงกำลังพลและเสบียงจำนวนมหาศาลของกองทัพญี่ปุ่นในภาคเหนือทางทะเลได้หรือไม่”
หานนั่วกล่าวอย่างมั่นใจ “ต่อให้พวกเขามีกำลังขนส่งมากพอ เทราอุจิ ฮิซาอิจิกับผู้นำระดับสูงของกองทัพญี่ปุ่นในภาคเหนือก็อาจไม่กล้าเดินทางทางทะเล”
“ไม่มีเหตุผลอื่นใด กองเรือดำน้ำกับกองพลบินที่ 1 ของเราสร้างความหวาดผวาให้พวกเขาอย่างหนัก ก่อนจะควบคุมความได้เปรียบทางอากาศและอำนาจการควบคุมทะเลได้อย่างสมบูรณ์ พวกเขาไม่กล้าเสี่ยงเอาชีวิตเข้าแลกแน่”
หลิวติ้งฟังแล้วพยักหน้า ก่อนรับคำสั่งอย่างวางใจและจากไป
……
เป่ยผิง กองบัญชาการกองทัพภาคเหนือของจีนแห่งกองทัพญี่ปุ่น
เทราอุจิ ฮิซาอิจิกับโอกาเบะ นาโอะซาบุโระกำลังจัดการประชุมฉุกเฉินทางทหารครั้งสุดท้ายก่อนถอนกำลัง
วาระการประชุมมีเพียงเรื่องเดียว นั่นคือจะถอนกำลังพล เสบียง ตลอดจนเจ้าหน้าที่หน่วยงานและโรงงานผลิตอาวุธซึ่งไม่ใช่กำลังรบออกจากภาคเหนือไปนอกด่านอย่างเป็นระเบียบและราบรื่นที่สุดได้อย่างไร
เดิมที เมื่อประชุมเสร็จและมอบหมายงานเรียบร้อยแล้ว
เทราอุจิ ฮิซาอิจิก็จะขึ้นเครื่องบินถอนกำลังไปนอกด่านก่อน