ทางใต้ของหลางฟาง 30 ลี้ ตามแนวทางรถไฟสายจิ้นผู่
กองพันลาดตระเวนรุกคืบหน้าของกองพลที่ 1 แห่งกองทัพพยัคฆ์ กำลังเคลื่อนกำลังขึ้นเหนืออย่างมั่นคงไปตามสองข้างทางหลวง
หัวขบวนมีรถหุ้มเกราะหลายคันนำทาง ตามด้วยรถบรรทุกที่บรรทุกทหารราบเต็มคัน ล้อบดไปบนดินแข็งที่จับตัวเป็นน้ำแข็ง ฝุ่นตลบขึ้นเป็นทาง
การรบตลอดเส้นทางนี้ราบรื่นเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด
กองทัพหุ่นเชิดและกองกำลังไส้ศึกตามที่มั่นระหว่างทาง พอได้ยินชื่อกองทัพพยัคฆ์ก็พากันแตกกระเจิง บางส่วนทิ้งหอยิงแล้วหนีขึ้นเหนือไปทันที บางส่วนถึงกับชูธงขาวรอมอบตัวอยู่ข้างทาง
กองพันลาดตระเวนแทบไม่มีผู้บาดเจ็บล้มตาย เคลื่อนกำลังรุกคืบมาถึงที่นี่ได้โดยตลอด
ผู้บังคับกองพันลาดตระเวนนั่งอยู่ในรถหุ้มเกราะ เขาลดกล้องส่องทางไกลลงแล้วบอกผู้บังคับกองพันรองว่า “ข้างหน้าคือเขตหลางฟางแล้ว ส่งโทรเลขไปยังกองบัญชาการกองพล แจ้งว่าเรามาถึงจุดหมายที่กำหนดไว้แล้ว และขอคำสั่งสำหรับปฏิบัติการขั้นต่อไป”
“ครับ!”
แทบจะในเวลาเดียวกัน ที่สถานีรถไฟหลางฟาง
ขบวนรถไฟทหารที่พ่นไอน้ำสีขาวเพิ่งค่อย ๆ จอดเทียบชานชาลา อิชิวาระ คันจิสวมเสื้อคลุมทหาร เตรียมลงจากรถไฟเพื่อไปยังกองบัญชาการรักษาการณ์
เขาเพิ่งเดินทางมาจากเป่ยผิง ตั้งใจจะแวะพักที่หลางฟางสักครู่ แล้วค่อยไปควบคุมการรบที่จินเหมิน
แต่ยังไม่ทันได้ยืนให้มั่น นายทหารเสนาธิการสื่อสารคนหนึ่งก็วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา ใบหน้าซีดเผือด
“ท่านนายพล! แย่แล้วครับ! กองกำลังรุกคืบหน้าของกองทัพพยัคฆ์จีนมาถึงทางใต้ของหลางฟาง ห่างออกไปเพียง 30 กิโลเมตรแล้ว!”
“กองกำลังรักษาการณ์ตลอดเส้นทางแตกพ่ายหมดแล้ว พวกมันมาเร็วเกินไปครับ!”