ทุกคนพร้อมออกเดินทาง ที่นี่คือจุดซุ่มโจมตีของโจรปล้นถนน พวกเขาไม่อาจอยู่ที่นี่ได้นาน หากแก๊งขุนหมาป่าแห่งถนนกลุ่มอื่นมาพบพวกเขาเข้า เรื่องก็จะยุ่งยากขึ้นมา
การปะทะที่ไม่จำเป็นแบบนี้ หลีกเลี่ยงได้ก็ดีที่สุด
ทุกคนมุ่งหน้าต่อไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้
หลินอวี่คิดว่า คราวนี้เมื่อมียานพาหนะมากพอแล้ว เสิ่นสุยคงให้ลุงเจ้าแยกขับอีกคันหนึ่ง
แต่ไม่คิดว่า เสิ่นสุยยังคงให้ลุงเจ้ามาเป็นคนขับให้เขาอยู่ดี
ส่วนรถจี๊ปคันก่อนหน้า ก็จัดสรรให้กลุ่มผู้รอดชีวิต
หลินอวี่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
บางที
เสิ่นสุยอาจคิดว่า ลุงเจ้าอยู่ข้างกายเขาปลอดภัยกว่า หากเจออันตรายอะไรเขาจะได้ปกป้องลุงเจ้าได้ทัน
เสิ่นสุยดูเหมือนจะไม่เคยปฏิบัติต่อลุงเจ้าเหมือนคนรับใช้ธรรมดา แต่เหมือนกับคนในครอบครัวมากกว่า
เนื่องจากตอนนี้มียานพาหนะมากพอ กระบะหุ้มเกราะของหลินอวี่จึงไม่จำเป็นต้องบรรทุกคน
นั่งที่ที่นั่งคนขับ เหยียบคันเร่งเต็มแรง!
เครื่องยนต์คำรามอย่างรุนแรง
หลินอวี่อดไม่ได้ที่จะยิ้มมุมปาก
เฮอะ...
ของแบบนี้ขับแล้วมันสนุกจริงๆ นะ!
เมื่อยานพาหนะทั้งหมดสตาร์ท หลินอวี่เริ่มใช้ความสามารถที่สามของนักเดินทาง[ร่องรอยเร้นลับ]เพื่อปกปิดร่องรอยการเคลื่อนที่ของทีม ป้องกันไม่ให้แก๊งขุนหมาป่าแห่งถนนตามรอยมาถึงพวกเขาได้
ร่าย[ร่องรอยเร้นลับ]ไม่จำเป็นต้องอยู่ท้ายขบวน
เมื่อร่าย[ร่องรอยเร้นลับ]จะทิ้งเส้นทางหนึ่งไว้ ภายในสิบนาที ร่องรอยทั้งหมดที่ผ่านเส้นทางนี้ จะถูกพลังวิเศษบางอย่างปกปิดไว้ ไม่สามารถตรวจพบร่องรอยได้
และระยะเวลาการปกปิดนั้นคงอยู่ถาวร