ท้องฟ้าเริ่มสว่าง ไอหมอกยามเช้าปกคลุมไปทั่ว
เสิ่นสุยตื่นแต่เช้า ยืนอยู่บนพื้นที่โล่งสูดอากาศบริสุทธิ์ พร้อมกับออกคำสั่งว่า ครึ่งชั่วโมงต่อจากนี้ออกเดินทาง
ในทีมไม่มีผู้วิเศษสายลาดตระเวนมืออาชีพเลย
ดังนั้นเสิ่นสุยจึงยึดถือกฎข้อหนึ่งมาตลอด
ทุกๆ หกชั่วโมง ต้องเปลี่ยนที่อยู่
วิธีนี้จะช่วยหลีกเลี่ยงไม่ให้ทีมถูกสิ่งประหลาดจ้องมองให้มากที่สุด
จนถึงตอนนี้ ผลที่ได้ก็ดี อย่างน้อยก็ผ่านมา half ปีแล้วนับจากวันสิ้นโลก ทีมของเสิ่นสุยก็ยังอยู่รอด แม้จะมีคนหลุดจากทีมไปหลายคน มีคนตายไปหลายคน แต่นี่เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ในยุคสิ้นโลก
เมื่อวานทั้งวัน ทีมมีคนตายทั้งหมด 21 คน
ตัวเลขนี้ เสิ่นสุยพอใจเป็นอย่างมาก
ในสถานการณ์ที่ถูกสิ่งประหลาดไล่ล่า มีคนตายเพียง 21 คน นี่ถือเป็นผลลัพธ์ที่ดีมากแล้ว
ในจำนวนนั้น หลายคนตายใน[การเลือก]ด้วยซ้ำ
ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณเมื่อวานที่พวกเขาเจอกับ[การเลือก]ประเภทพาหนะ ได้พาหนะเพิ่มมาลอยๆ 20 คัน ซึ่งทำให้ผู้รอดชีวิตจำนวนมากมีโอกาสมีชีวิตอยู่ต่อไป
หากไม่มีพาหนะยี่สิบคันนี้
จำนวนผู้เสียชีวิตเมื่อวาน ต้องเพิ่มเป็นเท่าตัวแน่นอน
หรือถึงขั้น ผู้รอดชีวิตลดลงครึ่งหนึ่ง ก็ไม่ใช่เป็นไปไม่ได้!
สถานการณ์แบบนี้ เสิ่นสุยเคยเจอมานับครั้งไม่ถ้วน
ผู้รอดชีวิตในทีม ตายกันเป็นรุ่นแล้วรุ่นเล่า แล้วก็มีคนใหม่เข้ามาแทน หมุนเวียนแบบนี้อยู่เรื่อยไป แม้แต่ช่วงแรกเริ่มที่สุด ทีมก็ไม่ได้มีผู้วิเศษมากมายขนาดนี้
เวลานี้
จู่ๆ ซูหมานก็เดินผ่านข้างตัวหลินอวี่ ชุดเดรสลูกไม้สีดำยาวที่เข้ารูปเผยให้เห็นรูปร่างงดงามของเธออย่างชัดเจน เธอมีกลิ่นหอมอ่อนๆ โชยมา น่าดมมาก
