ครึ่งเดือนหนึ่งขวด
ถ้าเก็บไว้ครึ่งปี เขาคงต้องติดหนี้เสิ่นสุยหนึ่งลัง
โหดเกินไปแล้ว!
ถ้าไม่ได้จริงๆ ก็คงต้องวางบนสเก็ตบอร์ด!
เบียดๆ หน่อย ก็คงวางได้
สเกตบอร์ดกระต่ายปีศาจมีระบบต้านลม รักษาความเสถียรได้ ยังไงก็ไม่ทำให้เหล้าหวงหยางหล่นออกมาแน่นอน
ผมทองพูดอย่างสมน้ำหน้า:
"ในที่สุดก็ไม่ใช่แค่ฉันคนเดียวที่โดนรีด"
เฉิงเยว่หนิงที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืด แอบโผล่หัวออกมา แล้วพยักหน้า
ในฐานะคนสองคนที่ไม่มีพาหนะเหมือนกัน สิ่งของของพวกเขาก็วางบนรถเสิ่นสุย ตอนปกติโดนเอาเปรียบไม่น้อย
ถึงแม้ในทีมยังมีพาหนะของคนธรรมดาอีกหลายคัน แต่พวกเขาไม่กล้าเอาของไปวางบนรถคนธรรมดาหรอก
ถ้าเจอวิกฤตจริงๆ ตอนหนีเอาชีวิตรอด พวกเขากลัวว่าวิ่งไปวิ่งมา คนธรรมดาจะหายไปทั้งคนทั้งรถ รวมถึงของพวกเขาด้วย โดนสิ่งประหลาดเก็บไปหมด
อย่างน้อยวางบนรถเสิ่นสุยก็ปลอดภัย ถ้าเสิ่นสุยเป็นอะไรไป ทั้งทีมก็จบเหมือนกัน
ก็แค่เจ้าของรถใจดำเกินไป!
หลินอวี่ดูเหล้าหวงหยาง แล้วก็ดูถุงปุ๋ยที่ใส่ของเต็มที่อยู่ข้างสเก็ตบอร์ด แล้วก็จมดิ่งในความคิด
เขากำลังคิดถึงความเป็นไปได้ที่จะเอาของพวกนี้วางบนสเก็ตบอร์ด
ทันใดนั้น
เย่ชิงสายตาหันมา แล้วเอ่ยปาก
"วางรถฉันสิ"
เธอยืนอยู่ข้างหลินอวี่ ชุดแดงวิจิตรเน้นรูปร่างที่เกือบจะสมบูรณ์แบบของเธอออกมาอย่างชัดเจน
ดูแล้วมันพิเศษมาก...
หอม!
"ราคาเท่าไร?"