เห็นได้ชัดว่าหลินอวี่และคนอื่นๆ ไม่คิดจะฝ่าด่าน พวกโจรปล้นถนนที่อยู่ด้านหน้าหัวเราะเย็นๆ แล้วเลื่อนที่แทงยางและเครื่องกีดขวางออก ขับรถกระบะหนักสามคันตรงเข้ามาหาพวกเขาอย่างดุดัน!
รถกระบะสีดำขับเคียงกัน ผู้คนยืนเต็มท้ายรถ สร้างแรงกดดันมหาศาล!
"เจ้าหนูผู้น่าสมเพช ปู่มาแล้ว ฮ่าๆๆๆๆ!"
ชายร่างใหญ่สูงสองเมตร ใบหน้ามีรอยสักมังกร ถือโทรโข่งอยู่ในมือ หัวเราะอย่างอหังการ
เสียงก้องกังวาน อหังการสุดขีด!
เหล่าผู้รอดชีวิตอดตัวสั่นไม่ได้อีกครั้ง ใบหน้าซีดเผือด ขาหมดแรงจนแทบยืนไม่อยู่
หลินอวี่หรี่ตาลงเล็กน้อย
คนคนนี้...
ก็เป็นผู้วิเศษเหมือนกัน
เสิ่นสุยใช้มือเดียวผลักแว่นกรอบดำ เหลือบมองรถจี๊ปสามคันด้านหลัง แล้วเอ่ยขึ้น:
"พวกนายไปจัดการพวกกระจอกหลังนั่นก่อน เร็วๆ เข้า"
"ส่วนด้านหน้า...ปล่อยให้ฉัน"
น้ำเสียงของเสิ่นสุยเรียบนิ่ง ไม่รีบไม่ร้อน ราวกับไม่เอาพวกรถกระบะติดอาวุธสามคันด้านหน้าไว้ในสายตาเลย
หลินอวี่ประหลาดใจเล็กน้อย
หัวหน้าทีมผู้ลึกลับคนนี้ ในที่สุดก็จะเริ่มโชว์พลังจริงๆ แล้วหรืองั้น?
ตั้งแต่หลินอวี่เข้าร่วมทีมมา เขาไม่เคยเห็นเสิ่นสุยลงมือจริงๆ จังๆ เลยสักครั้ง ปกติเจออันตรายก็หลบเลี่ยงถ้าเลี่ยงได้ ถ้าหลีกเลี่ยงไม่ได้จริงๆ ก็มีจ้ายกวังสี่คนจัดการ ไม่จำเป็นต้องให้เสิ่นสุยทุ่มสุดตัว
ต่อให้เสิ่นสุยลงมือบ้างเป็นครั้งคราว ก็แค่โชว์พลังจิตอันแข็งแกร่งของเขาเท่านั้น
แต่ครั้งนี้ ดูเหมือนเขาจะจริงจังแล้ว
ดวงตาของจ้ายกวังเต็มไปด้วยความโหดร้าย เลียริมฝีปาก