รถตู้ทั้งสิบสองคัน อู๋ฮั่นมองหลินอวี่ที่กำลังแล่นฉิวบนสเก็ตบอร์ด อดไม่ได้ที่จะทุบพวงมาลัยอย่างแรง รู้สึกเสียใจสุดขีด ถ้าตอนนั้นเขาพยายามมากกว่านี้อีกสักหน่อย...
ถ้าตอนที่หลินอวี่ไปมีความขัดแย้งกับจ้ายกวัง เขายังเอาใจหลินอวี่อยู่ บางทีอาจจะได้ความชอบใจจากหลินอวี่ก็ได้!
ตอนนี้หลินอวี่ทะยานขึ้นฟ้าไปแล้ว
เขาไม่มีโอกาสอีกแล้ว!
ตลอดชีวิตเขาเคยลงทุนมานับไม่ถ้วน มีทั้งสำเร็จและล้มเหลว
แต่เพียงครั้งนี้...
เขารู้สึกว่าแพ้ยับเยิน
...
ประกายเงินแวบหนึ่งพุ่งเข้ามาใกล้หลินอวี่
ผมทองขี่จักรยานสีขาวเงิน จ้องหลินอวี่ด้วยความตกใจ:
"เฮ้ย ให้ตายเถอะ สเก็ตบอร์ดนายนี่ก็เป็นพาหนะวิเศษด้วยเหรอ?"
หลินอวี่ยิ้ม ตอบกลับ:
"ตอนนั้นฉันกลัวว่าจะมีคนจ้องอยู่ เลยแปลงโฉมไว้ แต่ตอนนี้...เห็นทีไม่จำเป็นแล้ว"
ผมทองเหลือบมองจ้ายกวังที่ขี่มอเตอร์ไซค์อยู่ พยักหน้า
"นั่นสิ ต้องระวังใครบางคนไว้หน่อย"
จ้ายกวังเหยียบคันเร่ง มอเตอร์ไซค์หนักสีดำพุ่งออกไป ขี่เคียงคู่กับผมทองและหลินอวี่ สายตาเย็นชา พูดเสียดสีเย็นชา: "คราวหน้าเวลานินทาใครพูดเบาๆ หน่อยก็แล้วกัน ไอ้สัส ฉันเป็นผู้วิเศษ ได้ยินหมดแหละ!"
"ส่วนสเก็ตบอร์ดนั่น..."
จ้ายกวังเหลือบมอง หัวเราะเย็น:
ฮะ ต่อให้เป็นพาหนะวิเศษ ฉันก็ไม่แยแสหรอก!
จ้ายกวังบิดคันเร่ง พุ่งออกไปอีกครั้ง
คำพูดเขาไม่ใช่การปากแข็ง
พาหนะวิเศษที่เขาอยากได้คือรถจี๊ป รถถัง เรือสำราญแลนด์ครุยเซอร์